قوش ەندى، جاسىل قانات بوز تورعايىم. ءانشى گۇلزيرا بوكەيحان قىزىنىڭ قازاسىنا
الماتىعا العاش كەلگەندە اسپيرانتۋرادا قاتار وقىدىق.
كۇندەي كۇلىپ، جۇگىرە جەتىپ: «ءجادي ساباقتاسىم، تاعى دا ءبىر ولەڭ جازىپ جىبەرشى!» دەپ قيىلاتىن. اتا جۇرتقا كەلگەن العاشقى جىلدارى وسىلايشا اعا-قارىنداستاي سىيلاستىق.
قازاسىنا قابىرعام قايىسىپ، قالاي جوقتاۋ ايتامىن دەپ داعدارعاندا سونداعى بەينەسى كوز الدىما كەلدى.
«ءيا، ولەڭ جازايىن!» دەدىم كوزىم بۇلاۋلاپ.
ءولىم – سۋىق،
تابىت – مۇز،
تاعدىر – شولاق،
سەن دە،
مەن دە،
پەندەنىڭ ءبارى قوناق.
اققان جۇلدىز سەكىلدى كەتە باردىڭ،
شاشتىڭ دا اسپان جاققا اپپاق جولاق.
جايناۋشى ەڭ، جارقىلداۋشى ەڭ، جانامىن دەپ،
سەن ءان سالساڭ تۇرۋشى ەد دالا گۇلدەپ.
قوش دەۋگە دە ۇلگىرتپەي قايران ءومىر،
كومەيىڭنەن ۇشتى ما كوگالا ۇيرەك.
قارايتىن كۇمىس كۇندەي شىڭنان كۇلىپ،
كورۋشى ەم جانارىڭنان تۇنعان ءۇمىت .
اققۋ ەڭ ايدىن كولدىڭ توسىندەگى،
قاي جاققا ۇشىپ كەتتىڭ ءتۇن جامىلىپ.
ەلىتىپ تولقىنىنا تالاي كۇيدىڭ،
ءان قۋدىڭ،
ارمان قۋدىڭ،
اراي قۋدىڭ.
سارعايعان ساعىنىشتىڭ قۇسى ەدىڭ عوي،
«اعاجاي التاي»-ىڭدى قالاي قيدىڭ.
تامسانتىپ، تاڭىرقاتقان «ەلىك-اي»-عا
جان ەدىڭ جانارى-اي، جۇرەگى - اينا.
قازاڭا قان جىلايتىن وسىندايدا،
دارياعا اي، ەرتىس، ەمىل، ىلە قايدا.
ورانىپ اقشا بۇلتتىڭ ماقتاسىنا،
ات جازىپ سارى ارقانىڭ اق تاسىنا.
پانيدەن ۇشىپ كەتكەن بۇلبۇلىم-اۋ،
باقيدىڭ قوناقتادىڭ باقشاسىنا.
كوكشەتاۋ كوزدىڭ جاسىن بۇلاپ قالدى،
ەسىلدىڭ تولقىندارى جىلاپ قالدى.
ارتىندا اۋەلەگەن ءانىڭ قالدى،
ارتىڭدا ايديدارداي تۇياق قالدى.
بوزارىپ اپپاق ءجۇزى توڭعان ايدىڭ،
قوزدايدى كوكىرەككە تولعان قايعىم.
اق تاڭنىڭ ارايىنا ەلشى بولعان،
قوش ەندى، جاسىل قانات بوز تورعايىم!
ءجادي شاكەن ۇلى
19.01.2026
الماتى
