ءۇندى پوەزياسىنان اۋدارما
موحان سينگحموحان سينگح (1905- 1978) - ⅩⅩ عاسىرداعى ءۇندى ادەبيەتىنىڭ كورنەكتى وكىلى، پەنجاب تىلىندە جازعان اقىن.
ول قازىرگى ءۇندىستان مەن پاكىستان اۋماعىن قامتيتىن تاريحي پەنجاب ولكەسىندە دۇنيەگە كەلگەن. پارسى ءتىلى مەن ادەبيەتىن تەرەڭ مەڭگەرىپ، اعىلشىن جانە ۋردۋ ادەبيەتىمەن دە ەتەنە تانىس بولعان قالامگەر.
قازىرگى پەنجاب پوەزياسىنىڭ نەگىزىن قالاۋشىلاردىڭ ءبىرى سانالاتىن اقىن شىعارمالارىندا قاۋىشۋ مەن ايىرىلىسۋ، جالعىزدىق پەن ساعىنىش، تابيعات پەن ۋاقىت تاقىرىپتارىن جىرلادى. موحان سينگحتىڭ «جاسىل جاپىراقتار»، «ەكىۇدايلىق»، «وتىرىك پەن شىندىق»، «داۋىستار»، «ۇلى مەزگىل» سەكىلدى جىر جيناقتارى جارىق كورگەن. ۇسىنىلىپ وتىرعان ولەڭدەر توپتاماسى اقىن ابزال ماقاشتىڭ قالامىمەن بەلگىلى تاريحشى ليەۆ گۋميليەۆتىڭ پەنجاب تىلىنەن ورىس تىلىنە جاساعان اۋدارماسى نەگىزىندە قازاقشالاندى.
جاسىل جاپىراقتار
جاپىراق ەدىك ىلعي ءبىز،
ەشكىمنىڭ قالماس ەسىندە.
قۋسىرىپ قولدى مۇلگيمىز
گۇلدەردىڭ كولەڭكەسىندە.
قيىلار ولار، كەشىر تەك،
گۇلشوعى بولىپ كەزىگە.
ەسكە الار، بالكىم، ەسىركەپ،
شاقىرار ءبىزدى وزىنە.
دالا گۇلى
ادام بولماق - الاسا
اتاق ەمەس ءالى كۇن.
تارتۋ ەتسە تاماشا،
گۇل تاعدىرىن ءتاڭىرىم.
كىر-كۇنادان سىلكىنىپ،
پەندەلىكتەن جيرەنسەم.
شىرقاۋ كۇنگە ۇمتىلىپ،
مىلقاۋ، مۇڭسىز كۇيدە ولسەم...
ساقيلىقباق
ىشىندە جۇرسەم مەن،
جالعىز- جاياۋ ءىلبىپ كەپ.
تارتىپ قالدى ءبىر شەڭگەل،
«كىدىرە گور، قۇلدىق» دەپ.
جەتتى جانعا جاڭا لەپ،
مەن بولعانداي اڭسارى.
«جۇپارىمدى الا كەت»
دەدى جۇماق راۋشانى.
ۇنسىزدىك
سۇرادى بۇلبۇل زارىعا:
«ءنارانجۋ ناركەس گۇل دوستىم،
نەگە ءۇيىر ءبارى جانىڭا،
ال مەن شە.. . جالعىز كۇن كەشتىم؟»
ول ايتتى: «بەزەپ ءتىلىڭدى قوياسىڭ.
ال مەن شىنىمەن،
تامىرمەن تىندەس سىرىمدى،
سۋارام سابىر سۋىمەن».
كۇلكى عۇمىرى، قايران،
زايعى گۇل، قۋانىپ بەكەر جاينايسىڭ.
قۋانىش ءتۇبى قايعى- ءدۇر،
قاپەرگە الىپ قويمايسىڭ...
«قاجەت پە، دوستىم،
بۇل ساقتىق؟
بوگەلمە ماعان، ورلەي بەر.
عۇمىرىم مەنىڭ ءبىر ساتتىك،
ول ساتكە سىيماس سەندەيلەر».
adebiportal.kz