وسەكشىلەر تۋرالى
ءبىراق تا اۋىلىنىڭ كىسىلەرى ونى ونشا جاقتىرىڭقىراماعان كورىنەدى. تىلدەرى سۇيرەڭدەگەن ايەلدەر قاراپ وتىرسىن با، كەلىنگە «جەلاياق» دەپ ات قويىپتى. اقىلدى كەلىن ءارى ويلانىپ، بەرى ويلانىپ قايتسەم وسەكتەن قۇتىلامىن دەپ، اقىرى ءبىر شەشىمىن تاپقان ەكەن.
ەندى ول باياۋ قيمىلداپ، اڭگىمە ايتقاندا ساعىزشا سوزىپ تۇراتىن، ەشتەڭەگە يكەمى كەلمەيتىن ادامدارشا ءجۇرىپتى. سويتسە ونى جۇرت «مالاياق» دەگەن ەكەن. سوندا اشۋلانعان كەلىن تۇرىپ: «مىنا جۇرتقا قالاي جاعامىن؟ پىسىق بولىپ جىلدام قوزعالاتىن ەدىم «جەلاياق» دەدى، بولبىر بولىپ، باياۋ ءجۇرىپ ەدىم «مالاياق» دەدى. سوندا مەن نە ىستەۋىم كەرەك؟» دەگەن ەكەن.
ءوز باسىم جالعان سويلەگەن ادامدارعا جانىم قاس. سوندىقتان دا وسىنداي كىسىلەردەن اۋلاق جۇرۋگە بارىنشا تىرىسامىن. جەڭىل اۋىز جەڭگەيلەردى كورگەنىمدە، تاعى مىنا ءبىر «انەكدوت» ەسىمە ەرىكسىز تۇسەدى.
...ءبىر كىسى «وسەك» دەسە ىشكەن اسىن جەرگە قويىپتى. سول اڭگىمەنى ەلگە جەتكىزگەنشە اسىعادى ەكەن. بىردە جاپان تۇزدە كەتىپ بارا جاتسا، ءبىر بايدىڭ ۇرلىعىنىڭ ۇستىنەن ءتۇسىپ قالادى. وسەكشىنى باي بايقاپ قالادى دا: «ەرتەڭگى كۇنى ۇرلىعىمدى مىناۋ ەلگە جايار، ونان دا اۋزىن جابايىن» دەيدى. باي اشىقاۋىز ادامعا التىن بەرەدى دە: «تىسىڭنەن شىعارما» دەيدى. «ماقۇل» دەپ اناۋ دا كەلىسە قالادى. سونىمەن ءبىر كۇن وتەدى، ەكى كۇن وتەدى، ءۇشىنشى كۇنى وسەكشىل كىسى بايدىڭ ۇيىنە شىداي الماي كەلەدى. «مەن بۇدان ارتىق شىداي الار ەمەسپىن. ءما، التىنىڭدى ال» دەپ جونەلە كەتكەن ەكەن.
مەن بۇل ەكى مىسالدى نە ءۇشىن ايتىپ وتىر دەيسىزدەر، وتىرىك- وسەكتەن، جالعان جاعىمپازدىقتان قازىرگى جاستارىمىز اۋلاق بولسىن دەگىم كەلەدى. بىرەۋدىڭ ويىنان شىققان وتىرىك، ەرتەڭگى كۇنى وسەك بولىپ تارايدى. ال، وسەك بولسا ءورت بولىپ ۋشىعادى. سوندىقتان دا اعايىن، ادامنىڭ جان دۇنيەسىن بىلمەي جاتىپ، بىرەۋدىڭ سىرتىنان قارالامايىق.
قۇران كارىمدە جامانداۋ مەن ساقتاندىرۋ ماقامدارىنىڭ ءبىر عانا اياتتىڭ التى تۇردە وسەكتەن جيىركەندىرىپ الاستاتۋى، ونىڭ قانشالىقتى جامان نارسە ەكەنىن تولىعىمەن كورسەتكەندىكتەن، باسقاداي ءتۇسىندىرۋ قاجەت ەمەس.
وسەك قۋ وتىندى جەپ بىتىرگەن جالىن سەكىلدى، ساۋاپتاردى جەپ بىتىرەدى. قازىر ءبىزدىڭ قوعام مەيىرىمگە، ادامداردىڭ ءبىر- بىرىنە دەگەن شاپاعاتىنا اسا ءزارۋ. اينالاڭىزعا قاراساڭىز، كورەتىنىڭىز قاتۋلى قاباق، تۇسكەن ەڭسە. ءبىر- بىرىمىزگە جىلىلىق كۇتىپ ەمەس، كەيدە سەكەمدەنىپ قارايمىز. جارقىلداپ جۇرگەن جان سيرەك سياقتى. كەيبىرەۋىمىزدىڭ بەتىمىز كۇلىپ تۇرعانىمەن، ءىشىمىز جىلاپ تۇرعانى دا جاسىرىن ەمەس...
جۋرناليست كۇندەلىگىنەن
