ومار شوراياق ۇلىنىڭ ولەڭدەرى

اقىننىڭ «سويلە، ءتىلىم جوسىلىپ»، «بارارمىز بايتاق ورىنعا»، «قازاقتا ونداي اقىن قايدان بولسىن» سەكىلدى شىعارمالار بەرىلدى.

әңгіме
Фото: из открытых источников

سويلە، ءتىلىم جوسىلىپ

اشىل، كوڭىلىم، حوش ۇرىپ!

سويلە، ءتىلىم، جوسىلىپ!

تەرەڭنەن بارىپ تەر گاۋهار،

اقىل مەن ءبىلىم قوسىلىپ!

قامالاپ كەلگەن قاردارعا

كورىنسىن تەڭشەڭ شەشىلىپ.

بىزگە دەگەن حالىق تونى

تۇرعانداي سىرتتان ءپىشىلىپ.

تالابىما تابىلعاي،

تالدانعان جىبەك ەسىلىپ.

كادەلى بىلگىر ەمەسپىن،

قانادان كەتكەن تەسىلىپ.

باسىمدىق مەن دە سويلەيىن،

اۋەلىنەن كەشىرىپ.

جال الا الماي جاتىرمىن،

جاڭا دا كوككە ءىسىنىپ.

حالىق ۇيعارعان جۇمىستان.

كورگەنىم جوق كەشىگىپ.

ايا، كوڭىلىم، اپتىقپا،

جينالعان دۋدان شوشىنىپ.

كۇلتەڭدەپ اكەم كورگەن جوق،

سويلەيتىن سوزدەن قىسىلىپ.

تاڭىرقاتقان تالايدى،

قىزىل ءتىلدىڭ قىزىعىن،

زەڭبىرەكتەي كەشىرىپ.

شاكىرتىمىن ۇستانىڭ

قولى شەبەر، ءىسى نىق؛

ءسوز بۇرانىن جۇرگىزگەن

كومىرسىز كۇمىس پىسىرىپ.

شايىرلىق جولى - شارتاراپ،

بولعانىم جوق ءتۇسىنىپ.

«اداسقاننىڭ-الدى ءجون»،

ورتاڭا ءتۇستىم شەشىنىپ.

«پالى، جورعام، دۇرىس!» دەپ،

كوڭىلىڭدى، حالقىم، اۋلايىن،

ءسوز ساۋمالىن ءىشىرىپ.

تۇسپەي ءجۇرمىن توبەدەن،

كوڭىلدىڭ قۇسىن ۇشىرىپ.

بارىمدى بازار ەتپەسەم:

«ەتتىڭ،-دەرسىڭدەر،- كىسىلىك».

تابىلعاندى تارتىنباي

الدارىڭا اكەلدى

جاس قوزىداي ىسىرىپ.

باس قوسقان بازار ساراپتا،

ارزان مەنەن قىمباتتىڭ

قويىلعان نارقى كەسىلىپ.

تىڭداۋشى - قاردار سايما - ساي،

قىزىل ءتىلىم، قىنجىلماي،

سويلەيتىن كۇنىڭ كوسىلىپ.


بارارمىز بايتاق ورىنعا


قىزىل ءتىلىم سويلەپ قال،

كەۋدەدە جانىم بارىندا!

يت جۇگىرتىپ، قۇس سالعانداي-

كوڭىلدەن شىققان دارىنعا!

ىلاجسىز سۇرگەن بۇل ءومىر!

قايعىلى قاپاس فورىمدا.

ولمەشىنىڭ كۇنى عوي!

توبەسى اشىق قورىمدا.

جاستايىنان جالشىسىن،

قۇتىلماس وسى سورىڭبا؟

شىدا، باۋىرىم جالماقان،

اسىقپاساڭ، ساپ تۇزەپ-

بارارمىز بايتاق ورىنعا.


قازاقتا ونداي اقىن قايدان بولسىن

ابايدىڭ وقىعانمىن ولەڭ ءسوزىن،

سول كەزدە پايدا بولعان ماعان سەزىم.

«ءىشى - التىن، سىرتى - كۇمىس ءسوز جاقسىسىن»،

ۋاه، داريق! ەسكەرمەپتى البىرت كەزىم.

اقىننىڭ قاسىرەتىنە ورتاق بولىپ،

ەتەر ەم قايعىسىنا قاتاڭ ءتوزىم.

نە پايدا، مەزگىلىنەن كەيىن قالىپ،

ارماندا «كورمەدىم»،- دەپ، ەكى كوزىم.

قازاقتا ونداي اقىن قايدان بولسىن،

اقىلدىڭ اڭداپ بىلەر التىن، جەزىن.

«قالاي دا سودان ءتالىم الام با» دەپ.

تەجەيمىن ەرتەلى-كەش ءوزىمدى-ءوزىم.

سوڭعى جاڭالىقتار