ءان-عۇمىر.ءانشى گۇلزيرا بوكەيحان قىزىنىڭ قازاسىنا

ول سوناۋ ⅩⅨ عاسىردىڭ سارقىتىنداي قازاق قىزىنىڭ كيەسىن بويىنا جيعان جان-قالقامىز ەدى. ونىڭ سالعان انىندە مۇڭ جاتاتىن. ول - اقىلدىڭ، سەزىمنىڭ مۇڭىنا ورانعان سۇلۋ ءبيبى كەيپىندە ءجۇردى. ىشكى مۇڭىن سىرتىنا شىعارمايتىن ادەمى جاراتىلىس قالپىندا ومىردەن ءوتتى. - روزا مۇقانوۆا

ءان-عۇمىر

(ءانشى گۇلزيرا بوكەيحان قىزىنىڭ قازاسىنا)

بولدى ما سوندا؟

ءبىتتى مە سولاي ءان-عۇمىر؟!

تامىلجىپ تۇرىپ كەتكەندەي تاراپ تاڭعى نۇر!
تىم الىس جاقتان قاناتى تالىپ جەتتى دە،
وزەگىمە ۋداي ءۇن تامىپ كەتتى زارلى ءبىر!

مەكەنى قايدا قاناتى تالعان سول ءۇننىڭ؟
پەرنەسىن نەگە ءدوپ باسادى ىلعي كوڭىلدىڭ؟
سول ۇنگە ەلتىپ قوينىندا سوناۋ عاسىردىڭ،
تامسانىپ تالاي تالىعىپ جاتىپ كوز ءىلدىم.

بايىرعى قازاق قىزىنىڭ جانىن، جۇرەگىن،
جەتكىزىپ بىزگە ارمانىن، مۇڭىن، تىلەگىن.
جانىڭدى سەنىڭ اسپانعا جالعاپ اقىرى،
جالعاننان سۋسىپ عايىپقا ءسىڭدى جىبەك ءۇن.

بۇلاقتاي ءمولدىر، بۇرىمداي سىلاڭ، نازىك ءۇن،
اڭساسام جەردى ازىعىم ەدى-اۋ، ازىعىم!
التايدىڭ اسقار شىڭىندا قالقىپ شىرقاۋى،
ارمانداس ەدىك، ارقاعا قاققان قازىعىن.

قىز عۇمىرىنىڭ ءانى دە سەندە، ءسانى دە،
ءمانى دە سەندە، بولعاندى سەندە ءبارى دە.
قالايشا شىركىن قاناتىڭدى الدىق تالدىرىپ،
و، سىرلى داۋىس سامعايتىن ەدى-اۋ ءالى دە.

دالانىڭ اسەم گۇلدەرىن انمەن تەربەگەن،
بۇلبۇلىڭ كەتتى باعىنا ۇشىپ، كورمەگەن.
سارىارقا قالدى ۇنىنە ونىڭ تامسانعان،
التايى قالدى ۇنىنە ونىڭ شولدەگەن!..

بولدى ما سوندا؟
ءبىتتى مە سولاي عۇمىر-ءان؟!.

ءۇرپيىپ كەلىپ ۇنىڭە قايتا تىعىلام.
ءۇنىڭ دە سەنىڭ وشپەيدى مىناۋ جالعاننان،
ءجۇزىڭ دە سەنىڭ شاشىلىپ تۇرعان شۇعىلاڭ!

ۇلاربەك نۇرعالىم ۇلى