استاناداعى كورمەگە ساق داۋىرىنەن قازاق حاندىعىنا دەيىنگى تاريحي جادىگەرلەر قويىلدى
كورمەگە ساقتار، عۇندار، تۇركىلەر جانە قازاق حاندىعى تۇسىنداعى جادىگەرلەر شىعارىلىپ وتىر. سونىڭ ىشىندە كيىمدەر، تۇرمىستىق زاتتار، زەرگەرلىك بۇيىمدار، اسكەري قارۋ- جاراقتار، پەتروگليفتەر، مۋزىكالىق اسپاپتار جانە تاعى باسقا زاتتار بار.
«وسى تاريحي جادىگەرلەردىڭ ىشىندە ءبىز تاپقان، بىزگە دەيىن موڭعول، ورىس پەن ەۋروپا عالىمدارى تاپقان دۇنيەلەر بار. ەندى، ءبارىن سىيدىرۋعا تىرىستىق. ءبىزدىڭ مادەنيەتىمىز بەن تاريحىمىز قازاقستاننىڭ بۇگىنگى شەكاراسىمەن شەكتەلمەيدى. ءبىراز دۇنيەمىز شەتەلدە قالدى. ءبىزدىڭ اتا- بابالارىمىز شىعىسى مانچجۋريا، باتىسى دونعا دەيىنگى جەردە ءومىر سۇرگەن عوي. ول جەردى «دەشتى قىپشاق دالاسى» دەپ اتاعان. سوعان بۇكىل دۇنيەلەرىمىز شاشىلىپ كەلدى. وسىلاردى جيناپ- جيناپ، العاشقىدا 1000-عا جۋىق ەكسپونات بولدى. ودان كەيىن ونى 300-گە، ارتىنان 100-گە، سوسىن 60-قا دەيىن ازايتىپ، بۇگىنگى كورمەگە شىعارىپ وتىرمىز. بۇل - ءبىزدىڭ مادەنيەتىمىز، تاريحىمىز، قازاق حالقىنىڭ اياق استىنان پايدا بولماعانىن كورسەتەتىن ۇلكەن مۇرا. حالقىمىزدىڭ تاريحى تەرەڭدە جاتىر. نەگىزگى يدەيامىز وسى»، - دەيدى تۇركىتانۋشى عالىم قارجاۋباي سارتقوجا ۇلى.
ايتا كەتەيىك، كورمەدە اسا قۇندى جادىگەرلەر كوپ. اتاپ ايتقاندا، ساقتاردىڭ بيىك ارباسى (ب. ز. د VI- III ع. )، اتا- دومبىرا (ب. ز. د VII- II ع. )، بىلگە قاعاننىڭ التىن ءتاجى (ب. ز. د 735 ج.)، قارلۇق حاننىڭ بەگىمىنە ارناپ تۇرعىزعان ۇستىنى (ب. ز. د 748-750 ج.)، التىن قۇلىپ (ب. ز. د 770-780 ج ج.)، التىن كەسە جانە باسقا دا قۇندى زاتتار بار.
اۆتور: ارمان اسقاروۆ
