جىگىتتى جىلاتقان ءۇش سۇراق
جاقىنداي بەرگەندە، اراسىنداعى بىرەۋىنىڭ قولىندا پىشاقتىڭ جالت-جۇلت ەتىپ تۇرعانىن كورەدى. الگىلەر جىگىتكە كەپ بىلاي دەيدى:
- قالتاڭدا نە بار، ءبارىن شىعار!
سوندا جىگىت اسپاي-ساسپاي:
- توقتاي تۇر. ءيا، شىعارماسام وڭباي تاياق جەيتىن ءتۇرىم بار، مۇمكىن رەانيماتسيادان ءبىراق شىعام، ءتىپتى وسى جەردە جان تاپسىراتىن دا شىعارمىن. ءبىراق، ساعان ءۇش قانا سۇراق قويايىنشى. ەگەر جاۋابىڭا كوڭىلىم تولسا، قالتامداعى «ايفون» مەن اقشاعا تولى ءامياندى ەش وكىنبەستەن ساعان سىيلايمىن - دەيدى ورتاعا قورشالعان جالعىز جىگىت.
بۇنداي ءسوزدى كۇتپەگەن الگى بۇزاقى:
- قانداي سۇراق؟ - دەيدى تاڭىرقاي.
- شىنىڭدى ايتشى، جىگىتسىڭ با؟
- ءيا، جىگىتپىن.
- قازاقسىڭ با؟
- قازاقپىن.
- مۇسىلمانسىڭ با؟
- ءيا، مۇسىلمانمىن. نە بوپتى؟
- باۋىرىم، ەگەر شىنىمەن جىگىت بولساڭ، السىزدەرگە كومەكتەسىپ، وسىنداي گوپ-ستوپتى نەگە توقتاتپايسىڭ؟ توپ قۇرىپ، جالعىز-جارىم جۇرگەندەردى توناعانىڭ جىگىتتىككە جاتا ما؟ قازاقپىن دەدىڭ. ءبىر اتادان تۋعان ءوز قازاعىڭا زۇلىمدىق ەتكەنىڭ قالاي؟ اتا-بابامىز وسى جەردى امانات قىپ قان توككەن، ءبىراق پىشاقپەن ءبىر-ءبىرىن سويسىن دەپتى ما؟ قازاعىڭدى توناپ كۇن كورىپ، قازاقپىن دەۋگە ۇيالمايسىڭ با؟ مۇسىلمانمىن دەيسىڭ، وندا مۇسىلمانعا ءتان سيپاتىڭ قانە؟ ءوز باۋىرىنا قاۋىپ ءتوندىرۋ، بىرەۋدىڭ دەنساۋلىعىنا زيان كەلتىرۋ مۇسىلماندىققا جاتا ما؟ مەن دە ءوزىڭ سياقتى اداممىن عوي، بولاشاعىم ءۇشىن ءتۇن-جارىمعا دەيىن ەڭبەك ەتىپ ءجۇرمىن ەمەس پە؟ - دەپ قاتتى اشۋمەن داۋىس كوتەرىپ جىبەرەدى.
وسى سوزدەردەن كەيىن جىگىتتەر تىم-تىرىس... قولداعى پىشاق جەرگە «تىرس» ەتىپ تۇسەدى...
سۇيەكتەن وتكەن ىزا سوزدەر بۇزىق جىگىتتىڭ كوزىنە جاس سالادى. سول جەردە باۋىرىن قۇشاقتاپ، «كەشىرشى، باۋىرىم... كەشىر» - دەپ جىلاپ جىبەرەدى.
اينالاسىنداعى توپ بوپ جينالعان جىگىتتەردىڭ ءبارى كوزىنە جاس الىپ، الگى جىگىتتى كەزەك-كەزەك كەپ قۇشاقتاي بەردى.
«قوياندى قامىس، جىگىتتى نامىس ولتىرەدى». بىرەۋدىڭ ريزىعىن تارتىپ جەۋ - باتىرلىق ەمەس، ازعىندىق!
«الاش ايناسى»
