كورشىنىڭ ءۇيى - قويشىبەك مۇباراكتىڭ اڭگىمەسى

استانا.قازاقپارات - جوعارى وقۋ ورنىن بىتىرگەن سوڭ، ارنايى جولدامامەن وسى قالاداعى الدەبىر كوركەم ادەبي جۋرنالدىڭ رەداكتسياسىنا جولىم تۇسكەن.مەن كەلگەن جۋرنالدىڭ رەداكتسياسى قانشاما ازىپ-توزىپ تۇرعانىمەن قىزمەتتەستەرىم شەتىنەن جانى جايساڭ جاقسى ادامدار ەكەن.

باس رەداكتور تىپتەن استى-ۇستىمە ءتۇسىپ مەنىڭ كەلەشەك تۇرمىس اقۋالىم تۋرالى تولعانا باستاعان.
- سونىمەن بالا بىزگە سەندەي جاس جۋرناليست اۋاداي قاجەت. سەندەر ءبىزدىڭ كەلەشەگىمىزسىڭدەر. بۇگىن ءبىز سەندەردىڭ جاعدايلارىڭدى جاساساق، ەرتەڭ سەندەر ءبىزدى كوركەيتەسىڭدەر. ءيا، ءيا ايتپاقشى ساعان ەندى تۇراتىن ءۇي-جاي كەرەك. مەكەمەمىز ۇلكەن بولعانىمەن شارۋاشىلىعىمىز شاعىن. سول سەبەپتى ازىرگە بىردەن كەرەمەتتەي باسپانا تاۋىپ بەرە المايمىز. سوندىقتان قالانىڭ شەت اۋدانىندا مارقۇم بۇرىنعى باس رەداكتوردىڭ ءۇي قانشا جىلدان بەرى بوس تۇر. ول ەندى سەنىكى. سوسىن قۇجاتتارىن ازىرلەيمىز. قاشان جاعدايمىز جاسالىپ، جوعارى جاقتان جاڭا ءۇي بەرىلگەندە جاڭا ءۇي بەرەمىز. وعان دەيىن سوندا تۇرا تۇرۋىڭا تۋرا كەلىپ تۇر. استىڭعى قاباتتاعى ەسەپ-قيساپ بولىمىنە بارساڭ ساعان سول ءۇيدىڭ ادرەسىن ايتىپ، كىلتىن بەرەدى. ورنالاستىرىپ قويعان. ءتۇس اۋىپ كەتتى. بۇگىنشە الدىمەن ورنالاسىپ ال. ەرتەڭنەن باستاپ جۇمىسىڭدى باستايسىڭ دا كەتەسىڭ. جول بولسىن بارا عوي ەندى.
جالپى باستىعىم تەك ءوزى عانا سويلەتىن ادام سەكىلدى. بىردەن قالانىڭ شەتى بولسا دا باسپانالى بولعانىما سەنەر سەنبەسىمدى بىلمەي، قايتا-قايتا راحمەتىمدى ايتىپ، استىڭعى قاباتقا قاراي جونەلدىم.
تۋرا ءوز انام سەكىلدى قارتاڭ ايەل:
- ءا، بالام جاڭا كەلگەن قىزمەتكەر سەن بولدىڭ عوي. مانادا باس رەداكتور ايتىپ ەدى. مىناۋ ءۇيىڭنىڭ كىلتى. وسىدان شىعاسىڭ دا جولدىڭ قارسى بەتىندەگى ايالدامادان ون ءۇشىنشى اۆتوبۋسقا ءمىنىپ ەڭ سوڭعى بەكەتتەن تۇسەسىڭ. سوسىن ەلدەن «قابىرلىك كوشەسى» دەپ سۇراساڭ كورسەتىپ جىبەرەدى. ونشا الىس ەمەس. ءۇي قاراۋسىز تۇرعانىنا ءبىراز ۋاقىت بولعان. جاسسىڭ عوي بويىڭدا قايراتىڭ تاسىپ تۇرعان، رەتتەپ تازالاپ الارسىڭ. ءالى-اق ول اۋلانى گۇل باقشاعا اينالدىرارسىڭ. جولىڭ بولسىن بارا عوي،- دەپ قولىما ەسكىدەن قالعان ءبىر شۋماق كىلتتى ۇستاتتى دا كابينەتىنىڭ ەسىگىنەن شىعارىپ سالدى.
بۇل كىسىگە دە العىسىمدى ءۇيىپ-توگىپ باعانا قاراۋىلعا تاستاپ كەتكەن بۋىنشاق-تۇيىنشەگىمدى الىپ، جولدىڭ قارسى بەتىنە ءوتتىم دە اۆتوبۋس كۇتتىم.
كوپ كەشىكپەي اۆتوبۋستا جەتتى. تىزگىنشىدەن وزگە قاۋساعان بەس-التى شال-شاۋقاننان باسقا ادام جوق. ەسىكتەن كىرە بوس ورىنعا جايعاستىم.
سوڭعى ايالداماعا جەتكەسىن مانادان وزىممەن بىرگە كەلە جاتقان باس اياعىنا دەيىن اپپاق بولىپ كيىنىپ العان قاريادان «قابىرلىك كوشەسىن» سۇراپ ەدىم:
- مەنىمەن ەرىپ جۇرە بەر سوندا بارا جاتىرمىن،- دەدى دە كوشەنىڭ اياعىنا قاراي ءجىتى باسا جونەلدى. اسا اۋىر بولماسا دا بۋىنشاقتارىمدى ارقالاپ اقساقالعا ازەر ەرىپ كەلەمىن. ءبىرشاما جۇرگەن سوڭ جول ەكىگە ايىرىلدى.
شال:
- بالام سەن مىنا وڭ جاقتاعى كوشەمەن كەتەسىڭ. سەنىڭ بارا جەرىڭ سول ماڭدا. ال سول جاقتا جاتقان جول قابىرستانعا اپارادى. ساۋ بولا عوي مەن سوندا بارامىن،- دەدى. مەن
- راحمەت اتاي،- دەپ ايتىپ بولعانشا ءارى قاراي ءبىراز جەرگە كەتىپ قالدى.
قولىمداعى كىلتپەن بىرگە بايلانعان قالىڭ ماتادا «قابىرلىك كوشەسى 17 ءۇي» دەپ جازىلىپ تۇرعان جازۋعا قايتالاپ ءبىر قارادىم دا كوپ ۇزاماي ۇيىمە جەتتىم. قۇلىپتاۋلى ۇلكەن قارا قاقپانىڭ اشىلماعانىنا تالاي زامان وتسە كەرەك قۇلپىن تات باسىپ، الدىنا جابايى ءشوپ بەلۋاردان ءوسىپ كەتىپتى.
ازەر دەگەندە قۇلىپتى اشىپ، ىشكە ەنگەنىمدە تىپتەن ءبىر نۋ قامىستىڭ اراسىنان ءبىراق شىققانداي بولدىم. قاۋلاي وسكەن ءشوپ كىسى بويىمەن بىردەي بولىپ، انادايدا تۇرعان ءۇيدىڭ شاتىرىن ازەر كورسەتىپ تۇر.
ساعاقتارى قاتايىپ بۇتارلانىپ كەتكەن ءشوپتى ازەر تابانىمەن جاپىرىپ ءجۇرىپ جالعىز اياق ءىز سالىپ ءۇيدىڭ ەسىگىنە جەتتىم. تۋرا ەسىكتىڭ بوساعاسىنا كونە توز توت باسقان شالعى سۇيەۋلى تۇر ەكەن. ارقامداعى جۇگىمدى سوندا قويدىم دا شالعىنى قولىما الىپ، ءشوپتىڭ ۇزاق ۋاقىت ورىلماي، قۋراپ قالعان قۋ تۇبىرمەن قوسا قوپارا، تۋرا قاقپاعا دەيىن كادۋەلگىدەي جول اشتىم. از عانا جەر بولعانىمەن وتپەس شالعىمەن جۇلمالاپ ءجۇرىپ كەشتىڭ قالاي باتىپ بارا جاتقانىن اڭعارماي قالعان ەكەنمىن. شالعىنى ەسىكتەن قاقپاعا دەيىن شۇباتىلا سوزىلىپ جاتقان بالدىڭ ۇستىنە تاستاي سالدىم دا ەسىكتى اشىپ، ىشكە كىرىپ، بوساعاداعى توقتىڭ ايىرىپ قوسقىشىن شىرت ەتكىزىپ باسىپ قالدىم.
مىنە كەرەمەت، ادام تۇرماعانىنا قانشا جىل بولعان ۇيگە ۇقسامايدى. تۋرا ءبىر ەپتى قولدىڭ جاڭا عانا رەتتەپ تازالاپ قويعانىنداي. ءبارى جارقىراپ تۇر. ءتىپتى ءۇي جيھازدارىنىڭ جاقتاۋىنان شاڭنىڭ جۇعىنىن تاپپايسىڭ. ءوز جۇگىمدى بوساعادا قالدىردىم دا بولمەلەردى ارالاپ كوردىم. ءبارى دە تاپ-تازا. ءتىپتى جاتىن بولمەدە ورىن كورپەسىمەن دايار تۇر. ماناعى شالعىنىڭ شارشاتۋىمەن بىردەن دايىن توسەككە قويىپ كەتتىم. لەزىمدە ۇيىقتاپ كەتىپپىن. قانشا جاتقانىمدى بىلمەيمىن. ەسىكتى ءبىر ىرعاقپەن الدەكىم قاعىپ تۇر ەكەن.
بىردەن شەشەمنىڭ بالام بەيۋاقىتتا ۇيىقتاما جامان بولادى دەيتىنى ەسىمە ءتۇسىپ جۇرەگىم ورەكپىپ الا جونەلدى.
قانشا جۇرەكسىنسەم دە ءۇيدىڭ شىراعى جانىپ تۇرعان سوڭ كورشىلەر كىم ەكەن بىلەيىن دەگەن شىعار دەپ، ءوز-ءوزىمدى جۇباتىپ ەسىككە قاراي ەپپەن باسىپ كەلدىم دە داۋىسىمدى بارىنشا نىعىزداپ:
- كىرىڭىز، - دەدىم.
ەسىك جەڭىل سىقىر ەتىپ اشىلدى دا ار جاعىنان شاماسى ون ەكى ون ءۇش جاس شاماسىنداعى ەر بالا باسىن عانا سۇعىپ:
- اپام مەن اكەم كورشىنى شايعا شاقىرىپ كەل دەدى، -دەپ اقىرىن جىميىپ قويدى.
- راحمەت، كوپ راحمەت،-دەپ ەدىم:
- اعا بارماساڭ اپام رەنجيدى،- دەگەن تۋرا ءبىر ەرەسەك ادامدار سەكىلدى بالانىڭ سونداي بايسالدى بەينەسى مەنى ءارى قاراي قارسىلىق كورسەتۋىمە جول قالدىرمادى.
- ۇيات بولدى عوي بەيمەزگىل مازالاپ.
- ەش نارسە ەتپەيدى كورشىمىز عوي.
بالانىڭ قوزعالىسىنىڭ ءوزى سونشاما سالماقتى ەكەن. مەن سىرتقا شىققاندا:- ءپالى ۇلكەن جول سالىپ الىپسىز عوي... ءبىراق بىزگە بۇل جول كەرەك ەمەس مىنا جاقپەن بارا سالامىز،- دەپ ءۇيدى اينالىپ جول باستادى.
مانادا كەلگەنىمدى بايقاماعان ەكەنمىن، ءۇيدى جاعالاعان كادىمگى جالعىز اياق جول سايراپ جاتىر.
تۋرا مەنىڭ جاتىن بولمەمنىڭ تەرەزەسىنىڭ تۇسىنا قاراما قارسى سەلدىر تارتىلعان تور شارباقتىڭ بۇيىرىندە ءبىر كىسىلىك ەسىك بار ەكەن. ەسىكتەن ءارى وتە سامالاداي جانعان قالىڭ شىراق كوز ۇيالتادى. اۋلانىڭ ءىشى تولا ءار الۋان گۇل. ءار گۇلدىڭ باسىندا ءبىر-ءبىر شىراق. جالعىز اياق جول قالىڭ گۇلدى ءتۇپ-ءتۇزۋ جارا كورشىمنىڭ ەسىگىنە تىرەلەدى ەكەن.
- اپا كورشىنى شاقىرىپ كەلدىم،- دەپ دىبىستاعان بالا ماعان ەسىك اشىپ بەردى دە، كەيىن شەگىنىپ قالىپ قويدى.
بۇل ءۇي دە تۋرا مەنىڭ ۇيىمنەن اۋمايدى ەكەن ءتىپتى جيھازدارىنا دەيىن ءبىرىن ءبىرى قايتالايتىن سەكىلدى.
توردە مانا ماعان جول سىلتەپ جىبەرگەن قاريا. جانىندا اپپاق كيىنگەن كەمپىر. جايۋلى داستارحاننىڭ باسىندا وتىر ەكەن. مەنىڭ سالەمىمدى ەرىندەرىن جىبىرلاتا العانىمەن سوسىن بىردەن قاباقتارى اشىلىپ جارقىلداي سويلەپ كەتتى.
- قونىسىڭ قۇتتى بولسىن بالام.
- جاڭادان كەلگەن ءجۋرناليستسىڭ عوي.
- ءيا.
- دۇرىس بالام، مەن دە جۋرناليست بولعانمىن، اتىم ماقپوز. جاقسى كاسىپ.
- ءيا.
- داستارحانعا كەل! جاقىن وتىر. اس ال! ءۇيدى ءبىر جولا ساعان بەردى مە؟
- بىلمەيمىن اتاي. ازىرگە سەنىكى قۇجاتتارىن سوسىن رەتتەيمىز، قاشان جاڭا ءۇي بولعانشا سوندا تۇرا بەرەسىڭ دەيدى باس رەداكتور،- دەپ ەدىم كەمپىردىڭ ءجۇزى بىردەن قۋارىپ سالا بەردى:
- سوندا سەن ۋاقىتشا عانا تۇراتىن بولدىڭ با؟
- سولاي شىعار اپاي بىلمەيمىن.
- جاڭا ءۇيدى قايتەسىڭ وسىندا ءومىر بويى تۇرا بەر،- دەدى شال اپپاق ساقالىن سالالاپ.
- سويتەتىن شىعارمىن،- دەيمىن مەن دە مىڭگىرلەپ.
- ءيا ءسويت بالام وسىندا تۇرا بەر، باسقا جاقتى نە قىلاسىڭ بالام...كەمپىر سامبىرلاپ سويلەي جونەلدى.
ادام قارتايعان سوڭ قىزىق. مەنىڭ قايدا تۇراتىنىما قانشا قاتىسى بار. جاڭا ءۇي بەرسە ارينە سوندا كەتەمىن دەپ ويلاپ قويامىن ىشىمنەن.
- اينام! -دەدى دە كەمپىر الدە كىمدى داۋىستاپ شاقىرىپ:
- مەن اس دايارلايىن، كورشى بالاعا سەن شاي قۇيىپ بەرشى،- دەپ قارسىداعى ەسىكتى بارىپ اشتى. ارعى جاقتا اپپاق قىز اپپاق اعزۋدىڭ بەتىنە قاپ-قارا جىپپەن كەستە تىگىپ وتىر ەكەن. ورنىنان سىزىلا تۇرعان ول جايلاپ باسىپ داستارحان باسىنا كەلدى دە، كەمپىردىڭ ورنىنا وتىرىپ شاي قۇيا باستادى.
اقساقالدى شال-جاڭا كورشىمنەن قانشا قىسىلسام دا كوزىم قايتا-قايتا اققىزعا قىدىرىپ قويمايدى. ءتىپتى قاريانىڭ كەي ءسوزىن اڭعارماي قالىپ وتىردىم.
داستارحان تولا اس. اس ءىشىلىپ بولعاسىن مەنى ۇيگە اققىز شىعارىپ سالدى. ەكى ءۇيدىڭ ورتاسىنداعى ەسىككە كەلگەندە:
- قايىرلى ءتۇن بولسىن،- دەدى قىز سىزىلا.
- وزىڭەدە - دەگەن ءسوزدى ازەر ايتتىم مەن ۇزدىگىپ.
- كەلىپ تۇرىڭىز.
- سەن دە دەپپىن ساسقالاقتاپ. قىز سىقىلىقتاپ كۇلىپ ءارى جۇگىرە جونەلدى.
مەن تۋرا ەسىكتىڭ تۇبىندە ءسال كىدىرىپ تۇرىپ بارىپ، ءوز ۇيىمە قاراي كەتتىم.
جاتىن بولمەمە كىردىم دە شىراقتى ءوشىرىپ تاستاپ تەرەزەنىڭ تۇبىنە كەلىپ، كورشىمنىڭ اۋلاسىنا ۇرلانا كوز سالدىم.
سامالاداي جارقىراعان قالىڭ شىراق اققىزدىڭ ءارىن ءتىپتى اسىرىپ جىبەرگەندەي. قانشا وتىرعانىمدى قايدام ءبىر ساتتە ۇيقى قىسا باستادى. تۋرا سونى سەزگەندەي مانادان بەرى قالىڭ گۇلدىڭ اراسىندا ارلى بەرلى بۇرالا بيگە باسىپ جۇرگەن اققىز مەن جاققا قاراپ قولىن ءبىر بۇلعادى دا ۇيىنە كىرىپ كەتتى.
قاراڭعى ءۇيدىڭ ىشىنەن كورىنبەيتىن شىعارمىن دەپ ۇرلانىپ قاراپ وتىرعانىمدى ءبىلىپ قويعانىنا قاتتى ىڭعايسىزداندىم. ماناعى كوزىمە تىعىلعان ۇيقىم شايداي اشىلىپ كەتتى. اۋناقشىپ ءارلى بەرلى جاتىپ تاڭ اتا ازەر ۇيىقتادىم.
قابىرعا ساعاتتىڭ داڭ-داڭ ەتكەن قاتتى داۋىسىنان شوشىپ وياندىم. باسىمدى جاستىقتان جۇلىپ العاندا بىردەن قابىرعاداعى ساعات كوزىمە ءتۇستى. جۇمىسقا باراتىن ۋاقىتىم بولعان ەكەن. ورنىمنان اتىپ تۇرىپ، بەتىمدى شالا-پۇلا جۋىپ ايالداماعا قاراي جونەلدىم.
رەداكتسياعا كەلىپ بىردەن باس رەداكتوردىڭ كابينەتىنە كەلدىم.
جارقىلداي قارسى العان باستىعىم:
- بالا وسى ايدىڭ جۋرنالىن دايارلاپ قويدىق. كەلەسى جۋرنال شىققانعا ءالى اتتاي ءبىر اي بار. وعان دەيىن ساعان باسقا جۇمىس تاۋىپ قويدىم. ەسەپ-قيساپ كابينەتىنىڭ قاسىنداعى قويماعا باراسىڭ دا سول جەردەگى بارلىق جۋرنالدى بىردەن قاراپ شىق.
وسى رەداكتسياداعى ەڭ العاشقى ۇستازىڭ سولا. سونىڭ بارلىعىن كورىپ شىقساڭ ءارى قاراي قالامىڭدى ەشكىم دە توقتاتا المايتىن جۇيرىك جۋرناليست بولاسىڭ دا شىعاسىڭ، - دەپ قولتىعىمنان ۇستادى دا كابينەتىنەن شىعارىپ سالدى.
استىعا ءتۇسىپ قويماعا كەلدىم دە، جۋرنالدىڭ ەڭ العاشقى سانىنان باستاپ، ءار بەتىن قالدىرماي وقي باستادىم.
جۋرنالدى وقىپ وتىرىپ كەشەگى اققىزعا ويىم قايتا-قايتا اۋناي بەردى.
جۇمىس ۋاقىتى بولا سالا الدى ارتىما قاراماي ۇيىمە قاراي زاۋلادىم.
ۇيگە كەلە سالا جاتىن بولمەنىڭ تەرەزەسىنە كەلىپ ەدىم، كەشەگى بالا كەلە جاتىر ەكەن. تەرەزەدەن مەنى كورىپ قالىپ، باسىن يزەپ سالەمنىڭ يشاراسىن جاسادى دا، اينالىپ كەلىپ ەسىكتى قاقتى.
- اپام شايعا شاقىرىپ جاتىر.
- راحمەت جاڭا جۇمىستان شاي ءىشىپ العام. كەشەگى اققىزدىڭ كورىپ قالعانىنان قىسىلىپ قانشا بارعىم كەلسە دە ادەپ ساقتاپ تۇرعانىم.
- بارماساڭىز اپام رەنجيدى.
- راحمەت باۋىرىم ەرتەڭ بارايىن.
بالا ءبىراز تەسىرەيە قاراپ تۇردى دا قايتىپ كەتتى. ەندى تەرەزەگە بارۋعا ءداتىم جەتپەي، ماناعى بالا كەلگەن كەزدە وتىرعان اۋىزعى ۇيدەگى كرەسلودان قوزعالماي وتىرمىن.
ءسۇت پىسىرىمگە جەتپەي ەسىك تاعى قاعىلدى.
- كىرە عوي،- دەدىم مەن تاعى سول بالا كەلىپ تۇر ەكەن دەپ.
ەسىك ەپپەن اشىلىپ ىشكە اققىز كىردى.
- شايعا ءجۇرىڭىز.
- راحمەت ءىشىپ العام.
- كەشەگىگە ۇيالىپ تۇرسىز با،- قىز سىقىلىقتاي كۇلدى.
مەن ءوپ-وتىرىك قىزعا قوسىلا كۇلگەن بولدىم.
- ءجۇرىڭىز ەندى. قىز تۋرا جانىما كەلدى دە، اپپاق ساۋساقتارىمەن مەنىڭ بىلەگىمنەن ۇستاپ وزىنە قاراي تارتتى. قولىن تاستاي سۋعا مالىپ العانداي سۋىق ەكەن. مەن ەرىكسىز ورنىمنان تۇرىپ اققىزدىڭ جەتەگىنە ەردىم.
- اتىڭ كىم قالقام،- دەدىم كىبىرتىكتەي.
- اينا!
- تاماشا ەسىم ەكەن.
قىز كۇلدى دە:
- ءسىزدىڭ اتىڭىز شە؟
- داستان.
قىز ۇندەمەدى. تاماقتانىپ بولعاسىن ۇيگە قايتتىم. شارباقتىڭ تۇبىنە دەيىن اكەلىپ سالعان اينا:
- شىنىمەن مەنى كورگىڭىز كەلسە رەنجىمەيمىن تەرەزەڭىزدەن قاراي بەرۋىڭىزگە بولادى، - دەدى.
نە ايتارىمدى بىلمەي ابدىراپ قالدىم.
- مەن رەنجىمەيمىن،- دەدى قىز ءسوزىن جالعاپ.
تاڭ بوزىنا دەيىن تەرەزەنىڭ تۇبىندە وتىردىم.
جۇمىسقا ازەر ۇلگەرىپ كەلىپ قويماعا كىردىم دە ەسىكتى ىشىنەن جاۋىپ الىپ، ءتۇس اۋعانشا ۇيىقتاپ الىپ، ءتۇس اۋعان سوڭ قالعان جۋرنالداردى شولىپ قاراي باستادىم.
وسىلاي اپتا بويى كۇندىز قويماعا كەلىپ ۇيىقتاپ ءجۇردىم. ءتۇنى بويى اينامەن بىرگە تاڭدى ۇيقىسىز اتىرامىن. ءۇشىنشى كۇنى-اق اينا مەنىڭ ۇيىمە كەلىپ، ءتۇن ورتاسى اۋعانعا دەيىن بىتپەيتىن كەستەسىن تىگىپ وتىرىپ جانىمدا سىزىلتا ءان سالىپ بەرگەن-ءدى. داۋسىنىڭ تاماشالىعى سونداي بويدى بالقىتىپ ادامدى ەسىنەن تاندىرىپ ۇيىقتاتىپ كەتەتىن-ءدى.
اقىرى ءبىر كەشتە وعان «سەنىمەن ۇيلەنگىم كەلەدى» - دەدىم قۇشاعىما تارتىپ.
باۋىرىما تىعىلىپ ەگىلىپ وتىرىپ جىلاعان ول «جوق» دەدى.
- نەگە؟ - دەگەن سۇراعىما:
- سۇراماڭىز ايتا المايمىن، - دەپ بىردەن كەسىپ تاستادى.
مەن جۇرەك ءسوزىمدى ايتىپ جانىن قويماي جالىنىپ ەم بار ايتقانى:
- سىزدەن ايىرىلىپ قالماۋ ءۇشىن ايتا المايمىن. مەنەن ايىرىلىپ قالعىڭىز كەلمەسە سۇراماڭىز، وسىلاي جۇرە بەرەيىكشى، - دەپ مەنى تاس قىلىپ قۇشاقتاپ الىپ وكسىپ تۇرىپ جىلادى.
ەشنارسەنىڭ بايىبىنا بارا الماي شالا ۇيقى بولىپ جۇمىسقا جەتكەم، كىرە بەرىستەن باس رەداكتورعا جولىعىپ قالدىم:
- بالا، قال جاعدايىڭ قالاي قاباعىڭ كىربەڭ عوي، قالىڭ جۋرنالدى وقىپ بىتىرە الماي جاتىرسىڭ با؟ جارايدى وندا بارلىعىن ەمەس ءۇش جىلدان بەرگىسىن قاراپ شىق. اي سوڭى تايادى. ساعان تاپسىرما بەرۋىم كەرەك، جىلدامدات بالا، - دەدى دە وزىنە كوتەرىلىپ كەتتى.
قويماعا كەلدىم دە سورەدەگى رەتىمەن ءتىزۋلى تۇران جۋرنالداردىڭ ىشىنەن ءۇش جىلدان بەرگىسىن رەتتەپ بولەك الدىم دا، وقۋ ستولىنا الىپ كەلىپ اقتارىستىرا باستادىم.
كەنەت كوزىمە ءبىر سۋرەت وتتاي باسىلا كەتتى. اينا، ءىنىسى، اپاسى مەن اتاسى ماقپوز قاريا. سۋرەتتە ءتىپتى ءوڭدى ەكەن. سۋرەتكە ەمىرەنە قاراپ وتىرىپ باس جاعىنداعى قارا ارىپتەرمەن جازىلعان جازۋعا كوزىم ءتۇسىپ كەتتى.
«قايعىلى حابار» دەپ تۇر. جۇرەگىم كەۋدەمە سىيماي تارسىلداپ سوعا جونەلدى. مەن ءماتىننىڭ سوڭىن جالعاپ وقي باستادىم.
«وسى جىلدىڭ مامىر ايىنىڭ ون جەتىسى كۇنى جۋرنالىمىزدىڭ باس رەداكتورى، بىلىكتى باسشى، قارت جۋرناليست ماقپوز زۇلقار ۇلى الپىس ءۇش جاسىندا، جۇبايى زاعيرا الپىس جاسىندا، ون ءۇش جاسار ۇلى جاسۇلان مەن ون سەگىز جاسار قىزى اينا تورتەۋى اۋىر كولىك شىرعالاڭىنىڭ سالدارىنان باقيلىق بولدى...» ءماتىننىڭ سوڭىنا جەتپەي جۇرەگىم تاس توبەمە شىقتى. قولىمداعى جۋرنال سۋسىپ جەرگە ءتۇسىپ كەتتى. ۇستەل ۇستىندەگى كەلەسى جۋرنالدى قولىما ۇستاپ قالىپ ەدىم بىردەن ايقارا بەتى اشىپ كەتتى. ايقارا بەتتە قابىرلىكتىڭ فوتوسى تۇر. ءتورت بەلگى تاستا تورتەۋىنىڭ كەسكىنىمەن اتى ءجونى. مەن سىرتقا اتىپ شىعىپ جولدىڭ قارسى بەتىنە قاراي ءوتتىم. تۋرا مەنى كۇتكەندەي اۆتوبۋستا كەلە قالدى. سوڭعى ايالدامادان تۇسە سالا ۇيگە قاراي ۇشا جونەلدىم. العاش رەت ماقپوز قارتتىڭ ماعان جول سىلتەگەن جەرىنە جەتكەندە جول ايرىقتا كىلت توقتاپ قالدىم.
سول جاقتا قابىرستان، وڭ جاقتا مەنىڭ جانە كورشىمنىڭ ءۇيى...

 قويشىبەك مۇباراك