كۇن كۇيىپ تۇر. ءوزى تەرشەڭ ادام ودان ارمەن قارا تەرگە ءتۇستى. توقتاۋسىز جوتەلەدى. جوتەلىنىڭ كۇشتىلىگى سونشا، كوزى جاساۋراپ، تۇلا بويى قالتىراپ، قالشىلداپ كەتەدى. (وسى جوتەل دە الىپ تىندى عوي). سالدەن سوڭ ءوزىن وزگەدەن وزگەشەلەپ تۇراتىن ۇزىن شاشىن لاقتىرىپ تاستاپ، قاۋىرسىن قالام مەن رويال كلاۆيشتەرىنە ارنالعان ارىق ساۋساقتارىن كوككە جايىپ جىبەرىپ، وكتەم سويلەدى.
- قانداستاردىڭ كوز جاسىن سۇرتكەن ءبىر ءان شىققان ەكەن، تاراقانشا تالاڭدار وندا، - دەدى ءدۇر سىلكىنىپ.
- وي، قويىڭىزشى، كىم نە دەمەيدى؟ - دەدىم.
- قالاي نە دەمەيدى؟ جوق باتىرىم، بۇلاي بولمايدى. وسى جۇرت قاراپ جۇرمەي كىسىنى قاراداي كۇيدىرۋگە نەگە قۇمار، ايتشى؟ بۇل ءوزى نە، دەرت پە، داعدى ما؟
وسى قىسقا اڭگىمەمەن «ەگەمەن قازاقستانعا» كەلدىك. رەداكسيا حالىق شىعارماشىلىعى ۇيىنە ءتيىپ تۇر. ءتورتىنشى قاباتقا كوتەرىلىپ، مەنىڭ كابينەتىمە كىردىك.
- بۇل قانداي ءبولىم؟ - دەدى.
- «تانىم جانە تالداۋ».
- شىعارمايتىندارىڭ جوق. سەن ادەبيەت بولىمىندە ەمەس پە ەدىڭ؟
ءبولىمنىڭ اتىنا تاڭىرقايتىن دا ءجونى بار. تاكەڭ گازەت ءىسىن دە ءبىر كىسىدەي بىلەدى. ازداپ تۇسىندىرمە بەرۋگە تۋرا كەلدى. «ەگەمەنگە» شەراعاڭ باسشىلىققا كەلگەن سوڭ ءا. مەڭدەكە، ن. ءجۇسىپ، ە. باپي، ق. ولجاي سەكىلدى جىگىتتەردى ۇلت جۇمىسىنا جەگىپ جاتقان تۇس ەدى. شەتىنەن شيرىعىپ تۇرعان، وي، يدەيا ايتقىش، جاستاردى شەراعاڭ جاۋاپتى قىزمەتكە قويا باستادى. نۇرتورە ءجۇسىپ باس رەداكتوردىڭ ورىنباسارى. گازەت ىشىنەن «قازاقستان» دەگەن قوسىمشا اشىلدى. سول كەزدە عوي «ەڭبەكشى حاتتار» ءبولىمى «تانىم جانە تالداۋ» بوپ وزگەرتىلىپ، مەنى سوندا باسشى ەتىپ جىبەردى. مۇنى تاپتىشتەپ ايتىپ وتىرعان سەبەبىم، ول كەزدە ءبولىم باسشىلارىنا جەكە كابينەت بەرىلەتىن. سونىڭ پايداسى ءتيدى. شارشاڭقىراپ كەلگەن اقىندى ديۆانعا جانتايتىپ، سىرتىنان قۇلىپتاپ شىعىپ كەتتىم.
- ايان قايدا، ايان؟ - دەپ ايقايلاپ قالدى.
بۇل اڭگىمەنىڭ جالعاسىنا اينالىپ سوققانشا، باسقا ارناعا باس بۇرا تۇرايىق.
تىنىشباي راحيموۆ تۋرالى ءار جىلداردا قالام تەربەپ، تەلەارنالارعا سۇحبات بەردىم. سونىڭ ىشىندە «قازاقستان» ۇلتتىق ارناسىنان ايگۇل يمانبايەۆا جۇرگىزگەن «ءالى ەسىمدە» اتتى حابار وزىمە ايرىقشا ۇنايدى. وسى سۇحباتتا اقىن شىعارماشىلىعىن جان- جاقتى اشۋعا تالپىنىس جاسالادى. ودان سوڭ «ءبىر تۋىندىنىڭ تاريحى» اتتى حابار دا ساتىمەن ءتۇسىرىلدى. تاياۋدا تانىمال تەلەجۋرناليست، اقىن جاڭىل اسىلبەكوۆا «ۇمىتپايمىز» اتتى حابارىندا اقىننىڭ جارى قاراشاشپەن جۇرگىزگەن سۇحباتىندا دا كوپ جايعا قانىقتىردى. قىسقاسى، ونىڭ شىعارماشىلىعى نازاردان تىس قالعان ەمەس. سان قىرلى سۋرەتكەردىڭ ۋاقىت وتكەن سايىن اشىلا بەرەتىنى حاق.
قايسى ءبىر جىلى ءبىر شاعىن كافەدە اقىن نەمەرەلەرىنىڭ ءتىلاشارى بولدى-اۋ دەيمىن. وسى قىزىقتا كورنەكتى جازۋشى بەرىك شاحانوۆ تاكەڭنىڭ ابايدىڭ سوزىنە جازىلعان ءبىر رومانسىن قوڭىر داۋسىمەن ورىنداپ، ءسۇيسىندىردى. سابىرلىلىعى سارى اتانعا جۇك بولاتىنداي اعامىز سول وتىرىستا وزىنە ءتان ەمەس وزگەشە ءبىر تولقۋدى باستان كەشىپ سويلەدى.
- اينالايىن تيىشبايدى (ول كىسى سولاي اتايتىن) ءتىرىلتتىڭ عوي، - دەدى.
ايتىپ تۇرعانى راس. «قازاق ادەبيەتىندە» جاريالانعان تولعانىستاردىڭ بىرىندە بىلاي دەپپىز.
«ءبىر تويدا وتىرمىز. جۇرت ءان سالىپ جاتىر. ءبىر كەزدە ەلدەن كەلگەن ەكى كەلىنشەك سويلەدى. جۇرت ولاردى دا قولقالاپ قويماعان سوڭ ءان سالدى. ەل ءجيى ايتاتىن ءان ەمەس. تىڭداعان سايىن باۋراپ بارادى. تىنىشباي راحيموۆتىڭ «بوز ورامالى». ءانى دە، ءسوزى دە وزىنىكى. الگى ەكى كەلىنشەك ءتىپتى قاناتتانىپ، كوزدەرى كۇلىمدەپ، قۇشتار كوڭىلمەن ايتتى. قىسقاسى، ءاندى ءتۇسىنىپ، سونداي ءبىر ىنتىزار اسەرمەن توپەدى. كاسىبي انشىلەر دە بۇلاي ورىنداي بەرمەس. ەل تىنىشبايدىڭ «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋىن» جاقسى بىلەدى. ايتىلاتىنى وسى ءبىر ءانى عوي دەۋى دە مۇمكىن. ونىڭ جاقسى اندەرى بارشىلىق. انشىلەر ءان ىزدەمەيدى عوي. باعى اشىلماي جۇرگەن ءاننىڭ ءبىرى - «بوز ورامال». ەل ءىشىنىڭ ادامدارى اسىل عوي. ءاندى دە قالاي تاۋىپ، تالعاپ ايتادى جانە قالاي ايتادى!؟ تىنىشباي ءتىرى ەكەن».
سولايى سولاي. دارىندى ادام ءوزى ولسە دە، ونەرى، ونەگەسى الدىڭنان شىعىپ وتىرادى. جۇرت تىنىشباي راحيموۆ (بۇرىنعى فاميلياسى ىستىق كورىنەدى) «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋمەن» تانىلدى دەپ ويلايدى. بەكەر. بۇعان دەيىن دە اندەرى ەل ىشىندە جاڭاعىداي كەلىنشەكتەردىڭ اۋزىمەن ايتىلىپ ءجۇردى. باسقاسىن بىلاي قويعاندا «بوز ورامالدى» دا كوپ انشىلەر ورىندادى. اركىم ءوز مانەرىمەن شىرقادى. سونىڭ ىشىندە بولە جارعانىم ەمەس، نۇرلان ونەربايەۆتىڭ ورىنداۋى الابوتەن.
تىنىشباي دەگەندە، ادەبيەتكە قاتار كەلگەن ارىپتەستەرىنە سوقپاي كەتە المايسىڭ. ولار - ج. ابدىراشيەۆ، د. ستامبەكوۆ (داۋكەڭمەن ەكەۋىنىڭ «قازاقستان پيونەرىندەگى» قىزمەت ەتكەن كۇندەرى ءبىر حيكايا. ءبىر ۇيدە كورشى تۇردى)، ك. مىرزابەكوۆ، س. تۇرعىنبەكوۆ (تاكەڭنىڭ ەلۋ جىلدىعىن جاندىرىپ جۇرگىزدى اكەم تەاتردا. حاماڭنىڭ بۇل ءيتىڭ دە دەپ سويلەيتىنى سول كەز)، ت. مەدەتبەك، س. اقسۇڭقار ۇلى، ي. ورازبايەۆ، ن. ورازالين. تەكتى، تەگەۋرىندى تولقىن. شابىسى دا، دابىسى دا، ءبىتىمى دە بولەك، ءبىر-ءبىر بيىك. سونىڭ جۋان ورتاسىندا تاكەڭ دە جارقىراپ جۇرەتىن. كەۋدەسىنەن ءسوز بەن سازدى قاتار ۇشىرعان ول سان قىرلى سۋرەتكەر ەدى. ادەبي سىندا دا ەرەك كورىندى.
«دۇنيەگە كەلەر ءالى تالاي قاسىم» اتتى ادەبي ەسسەسىنىڭ ءوزى جىرداي وقىلاتىن. ولەڭدى حات سەكىلدى، حالىقتىڭ جۇرەگىنە جاقىن ماقاممەن جازاتىن. سودان با ەكەن، جەتپىسىنشى جىلدار جاستارى ونى ماحاببات جىرشىسى دەپ تە تانىدى. ستۋدەنت داپتەرلەرى، البومدارىندا باسقالارمەن قاتار ونىڭ ولەڭدەرى دە ءجيى كوزگە تۇسەتىن. قۋ قىزدار جىمىڭداپ وقي جونەلەتىنىن تالاي كوز كوردى. تەلەجۇرگىزۋشى بولىپ تا جارقىراپ، «كەش جارىقتىڭ» الدىنا كورەرمەندەرىن ءجىپسىز بايلادى. بۇل حابار تەك ستۋديادا تۇسىرىلمەي، وبلىستاردى ارالاپ كەتتى. جۇرت مالىن ەرتەرەك جايعاپ، ىڭىردە وسى حاباردى كورۋگە تاس ءتۇيىن دايىن وتىراتىن.
قىسقاسى، بۇل حابار تالاي بۇلاقتىڭ كوزىن اشتى. سونىڭ ءبىرى - ساكەن قالىموۆ ەدى. «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋدىڭ» باعىن اشقان دا وسى ساكەن. ءان قولعا تيىسىمەن ول ءبىر تىنبادى. تالعات سارىبايەۆقا باردى. جانى جانناتتىڭ تورىندە بولعىر تالعاتتىڭ ارقاسىندا كەرەمەت ورانجيروۆكا جاسالدى دا، ول ساكەننىڭ ورىنداۋىندا ءتىپتى قۇلپىرىپ كەتتى. تاڭعى داۋىس سەكىلدى اسەرلەندىردى. «كەش جارىق» وسى انمەن باستالىپ، وسى انمەن اياقتالدى. ستۋدياعا قاپ-قاپ حات كەلدى. جەر-كوكتىڭ ءبارى وسى ءان. ساكەن بىردەن «تاماشاعا» قىزمەتكە الىنىپ، تانىمالدىلىعى ودان سايىن ارتتى. ول كەزدە «تاماشاعا» شىقساڭ، ەرتەڭىنە جۇلدىز بوپ وياناسىڭ، ودان بيىك ساحنا بولمايتىن.
ەندى وسى تاعدىرلى ءاننىڭ تاريحىن كوكتەي شولىپ وتەيىك.
- ءبىر كۇنى ەسىك الدىندا كىر جايىپ جاتىر ەدىم، تىنىشباي قاتتى قۋانىپ كەلدى. «قارەكە، ءبىر عاجاپ ءان تۋدى. تەز رويالعا جەتكىز مەنى. ءبىر قىزدى كوردىم، ۇناتتىم»، - دەدى. مۇنداي سوزگە قۇلاعىم ابدەن ۇيرەنگەن اداممىن عوي. «ءجۇر ودان دا ءشايىڭدى ءىش»، - دەدىم. ۇققانىم: قىتايدىڭ شىنجاڭ اۆتونوميالى اۋدانىنان تەلەۆيدەنيەگە ءبىر دەلەگاتسيا كەلەدى. تاكەڭ ول كەزدە تەلەارناداعى مۋزىكالىق حابارلار رەداكسياسىنىڭ باس رەداكتورى. كەزدەسۋ وتەدى. سونىڭ ىشىندە سول اۋداننىڭ جاڭالىقتارىن جۇرگىزەتىن ديكتور ءامينا ەركەش قىزى دا بولادى. قوشتاساردا ۇستىندە قارا كويلەك، موينىندا قىزىل شارفى بار الگى قىزدىڭ ارتىنا جاۋتەڭدەپ قاراي بەرگەنى قاتتى اسەر ەتكەن عوي.
«ەە، جاقسى ەكەن، حالىق اندەرىنىڭ ىرعاعى بار ەكەن»، - دەدىم. بۇل عاشىقتىق سەزىم ەمەس، قارىنداستى جات جۇرتقا قيماعاننان، اتاجۇرتقا دەگەن ساعىنىشتان تۋعان ءان عوي. سونى ءامينانىڭ كوزىمەن بەرەدى. سونىمەن، بۇل ءان شارىقتاپ كەتتى. ونسىز توي وتپەيتىن. قايدا بارساڭ دا، الدىمىزدان شىعادى. ءتىپتى بۇل ءاننىڭ توڭىرەگىندە وسەك-اياڭ دا كوبەيدى. ءبىر كۇنى ەلگە بارسام، شەشەم: «ءاي، تىنىشباي الگى قىزدىڭ سوڭىنان كەتىپ قالدى دەپ ءجۇر عوي جۇرت، راس پا؟ »، - دەيدى. «ونەر ادامىنىڭ ارتىنان ءسوز كوپ ەرەدى عوي، اپا»، - دەپ ەدىم، «ە- ە، باسە»، - دەپ قۋانىپ قالدى. كەيىن ءامينا ءبىزدى قىتايعا قوناققا شاقىردى. وسى ءاننىڭ ارقاسىندا سۇيگەن جارىن تاپتى. وسەك-اياڭ ەشتەڭە ەمەس قوي، ەڭ سوراقىسى بۇل ءاندى ۇرلانعان دەدى عوي. ايتەۋىر گازەتكە شىعىپ امان قالدى. ءولىپ قالۋى مۇمكىن ەدى، - دەيدى قاراشاش جەڭگەمىز.
كەيدە ءبىر جاقسى ءان ءۇشىن دە ءومىر سۇرگىڭ كەلەدى. ونى ايتىپ جۇرسەڭ، ءومىرىڭ ۇزارا تۇسەتىندەي. تىڭداساڭ تامساناسىڭ، دەمالاسىڭ. ارينە، بۇل ءاندى ون وراپ الاتىن اندەر دە بار. ماسەلە سول ءاننىڭ ەل ومىرىنەن الاتىن ورنىندا. اتالمىش ءاننىڭ ءبىر ەرەكشەلىگى، ونىڭ تۇلا بويىنا ءبىر ەلدىڭ دە تاعدىرى سىيىپ كەتىپ جاتادى. ولاي دەيتىنىمىز، تاۋەلسىزدىك تاڭى اتقاندا سىرتتاعى قانداستاردىڭ ەل جاققا قاراپ الاڭداۋى كۇشەيدى. سول تۇستا ەلگە شاقىرۋ باستالعاندا بۇل تۋىندىنىڭ دا اتاجۇرتقا دەگەن ماحاببات سەزىمىن لاۋلاتۋعا سەبەپ بولعانىن دا ەشكىم جوققا شىعارا المايدى. بۇل ءان اسىرەسە قىتايداعى قانداستاردىڭ اراسىندا كەڭ تارادى. ارينە، ۇزدىك ونەر تۋىندىسىنىڭ نەگىزىندە ۇلى ماحاببات، ۇلى ساعىنىش جاتادى. بۇل باسى اشىق نارسە. دەي تۇرعانمەن دە، قارشاداي قازاق قىزىنىڭ جانارىنان سول ساعىنىشتى كورگەن تىنىشبايدىڭ ءانى دە كەيىننەن بايگە اتىنىڭ تاعدىرىن كەشتى.
راس. بۇل ءاننىڭ اسپانىن الاسارتقىسى كەلگەندەر دە بولدى. سول تۇستا الماتىدا «مادەنيەت» دەگەن مادەنيەتسىزدەۋ گازەت شىعىپ، وندا «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋ» ما، الدە ءان بە؟» دەگەن ماقالا جارىق كوردى. بۇل ءان قىتايداعى قانداستارىمىز ايتاتىن «اق كويلەك» انىنە ۇقسايدى- مىس. بۇنىڭ الدىندا مەملەكەتتىك سىيلىق بۇيىرماي پۇشايمان بولىپ قالعان اقىنعا بۇل جولعى سوققى اۋىر بولدى. اسا ءمان بەرمەي قويا سالۋعا دا بولار ەدى. ءبىراق اقىن جانىنىڭ قاراداي جارالانعانىن، جۇدەگەنىن كورىپ تۇرىپ، ارەكەت ەتپەۋ مۇمكىن بولمادى. بۇل ماقالانى وقىعان ۇلى نۇرعيسا قاتتى قاپالاندى. «بۇلار ەرتەڭ ءبىز كەتكەن سوڭ دا بۇلاي دەۋدەن تايىنبايدى»، - دەپ ءوزىمىزدى بوقتاپ جىبەرە جازدادى.
ارينە، نۇراعاڭ ايتقانداي، ءاننىڭ دالەلى ەڭ الدىمەن نوتا. بەلگىلى اقىن ورازاقىن اسقار قىتايداعى قازاق اندەرىن جيناقتاپ، نوتاسىمەن بىرگە «مادەنيەت جانە تۇرمىس» جۋرنالىنا جاريالاپ جۇرەدى ەكەن. ۇزىن-ىرعاسى ءجۇز جيىرما ءان بولىپتى. سونىڭ ىشىندە «اق كويلەك» تە بار. بۇل ءاندى نوتاعا بەلگىلى كۇيشى ءۋالي بەكەنوۆ ءتۇسىرىپ بەرىپتى. سول نوتانى بەلگىلى اقىن الىپ كەلىپ، ەكى ءاندى نوتاسىمەن قاتار جاريالادىق. ەكى ءاننىڭ قۇرىلىمىن مۋزىكالىق ساۋاتتىلىق تۇرعىسىنان تەرەڭ تالداعان ءا. بەيسەۋوۆ، ن. ءنۇسىپجانوۆتىڭ پىكىرلەرى دە ناقتى دالەلدەرگە نەگىزدەلدى. ءان تۋرالى ماقالا جازىپ وتىرعان ادامنىڭ «بوقباسار ۇرى»، «اۋەيى»، «ۇياتى كەتكەن ءيت» دەگەن سياقتى بىلاپىت سوزدەردى قارداي بوراتقانىنا جاعاڭدى ۇستايسىڭ. ماقالا ونەر تۋرالى ەمەس، ءبىر الاياق، جەمقور تۋرالى فەلەتون سياقتى. قىسقاسى، «ەگەمەن قازاقستانعا» «اسەم انگە اراشا» اتتى توپتاما (11.08.1994 ج. ) بەرىلدى. ءسويتىپ، بۇل ورەسىزدىككە نۇكتە قويىلدى.
تاياۋدا ارحيۆىمدەگى پاپكالاردى اقتارىپ وتىرسام، تىنىشباي اقىنعا ارنالعان ءبىرشاما دەرەك-دايەكتەرگە كەزىكتىم. سول كۇندەردە كەربەز كوكشەدەن بەلگىلى اقىن تولەگەن قاجىبايەۆ تا تاكەڭە كادىمگى قارا ماشينكاعا باسىلعان سالەم حاتىن جولداپ، بىلاي دەپتى:
«التايدىڭ ار جاعىنان
كەلگەن ارۋ» جايلى بىرەر ءسوز
قۇرمەتتى تىنىشباي!
بارشامىزدىڭ سۇيىكتى گازەتىمىز «ەگەمەن قازاقستان» ءوزىڭنىڭ اسا ءبىر ءساتتى شىققان، قازاقتىڭ ءان ونەرىنىڭ الدىڭعى لەگىنەن لايىقتى ورىن تەبەتىن «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋ» انىڭە ارا ءتۇسىپ، ورىنسىز جالادان قورعاپ قالعاندىعىن زور سۇيىسپەنشىلىكپەن قابىلداعاندىعىمدى جاسىرا المايمىن. نۇرعيسا اعامىزدان باستاپ ءسوز الىپ، وزدەرىنىڭ انگە دەگەن ادال كوزقاراستارىن بىلدىرگەندىكتەرىن ازاماتتىق تۇرعىدان العاندا يگىلىكتى ءىس بولدى دەپ باعالاۋ كەرەك بولار.
«اققا اللا جاق» دەگەندەي، تۆورچەستۆولىق جولدا كەزدەسىپ قالار مۇنداي قولايسىز قۇبىلىستىڭ داۋ تۋدىرماس تاباندى دا دايەكتى تورەلىك تابۋىمەن قۇتتىقتاۋعا دا بولار.
مەنىڭ وسى تۇستا سۇلۋ ءانىڭنىڭ پوەتيكالىق قۋاتى ءنارلى ادەمى تەكستىندە كەتكەن بىرەر اتتەگەن-ايدى الدىڭا تارتقىم كەلىپ وتىرعان جاعدايىم بار. ولەڭىڭدە «باياندى بولسىن سەنىڭ ۇشار باعىڭ» دەيتىن تىركەس بار. ال وسىعان وي كوزىمەن ۇڭىلەر بولساق، ونشا ءبىر كوڭىلگە قونىمدى بولماي شىققانىن ايتپاي قالا الماساق كەرەك. ويتكەنى باقتىڭ «قونۋى مەن ۇشۋى» دەيتىن ۇعىمدار قازاقتا ءبىر-ءبىرىن سىرتقا تەبەر كەرى ماعىناعا يە ەكەندىگىن ەسىڭە سالسام دەپ ەدىم. باقتىڭ باسقا قونۋىن يگىلىكتى قۇبىلىس تۇرعىسىندا قابىلدار قازاقي كوڭىلدىڭ «ۇشار باقتى» باقىتسىزدىققا سايارىن سەزىنەتىن بولارسىڭ. ەندەشە، «باياندى بولسىن سەنىڭ ۇشار باعىڭدى» وڭ كوڭىلدەن تۋعان نيەت تۇرعىسىندا ايتىلعانىمەن مىنا تۇرىسىندا ساتتىلىك سيپاتىنداي قابىلداي الماساق كەرەك. باسىنان باعى تايعان ادامدى «باسىنان باعى ۇشقان ءبىر سورلى» دەپ، باسىنا باق قونعان ادامدى باقىتتى دەيتىن قازاق ءۇشىن «ۇشار باعىڭنان» دا «قۇشار باعىڭ» وتىمدىرەك سەزىلەتىنى دە سوندىقتان.
ءان تەكستىندەگى «جالت ەتىپ قاراعانىڭ ەمگە ءدارۋ» دەگەن تىركەستىڭ دە بويىندا ماعىنالىق جاعىنان كىناراتسىز ەمەستىگىنە كوڭىلىڭدى اۋدارعىم كەلەدى. ويتكەنى ءدارۋ بولار نارسە دەرتكە، اۋرۋعا، سىرقاتقا قاتىستى بولسا كەرەك، ال ەم، ەمگە، ەمدەۋ دەگەنىڭىزدىڭ ءوزى دارۋمەن ءبىر ارنادان ءورىس تاپقان، ماعىنالىق جاعىنان ءبىر- ءبىرىن ۇستەمەلەپ تۇرعان بىرتەكتى تىركەستەر عوي. ەندەشە، بۇل تۋرالى دا قايتا ءبىر ءۇڭىلىپ، وي ەلەگىنەن وتكىزەر بولساڭ جاقسى بولار ەدى دەگەن تىلەك بار. ماسەلەن، «جالت ەتىپ قاراعانىڭ جانعا ءدارۋ» بولسا ايىپ پا؟
سونىمەن، قۇرمەتتى تىنىشباي، وسىنداي ويعا ورالعان بىرەر پىكىرىمدى ءوز قۇزىرىڭا ۇسىنا وتىرىپ، ەل اۋزىنا ىلىگىپ، قازاقستان اسپانىنا قانات قاققان اسەم انىڭمەن قۇتتىقتاپ، الدا دا تۆورچەستۆوڭا ساتتىلىكتەر تىلەيمىن.
تولەگەن قاجىبايەۆ،
قازاقستان جازۋشىلار
وداعىنىڭ مۇشەسى، اقىن.
كوكشەتاۋ قالاسى.
ءبىرجان سال، 29, 1 پاتەر
14.09.1994»
ال جاڭاقورعاندىق وقىرمان ق. قالمىرزايەۆتىڭ مىنا حاتى دا بەيجاي قالدىرمايدى. وقىپ كورىڭىز.
«قۇرمەتتى رەداكسيا!
رەسپۋبليكالىق «ەگەمەن قازاقستان» گازەتىنىڭ 11-تامىز 1994 -جىلعى نومىرىندەگى سانىندا «اسەم انگە اراشا» دەگەن سىن ماقالانى وقىپ قايران قالدىم. قولىما ەرىكسىز قالام ۇستاتتى. ومىرىمدە قاي گازەتكە وسىنداي ماقالا جاريالانسا دا ءوز پىكىرىمدى بىلدىرگەن جان ەمەس ەدىم. .. .ماقالا اۆتورى جاقسى انگە نەگە قيانات جاساعان؟ رەسپۋبليكامىزعا ولەڭ جيناق كىتابىمەن كورىنىپ جۇرگەن اقىن اعامىز تىنىشباي راقىموۆتىڭ اتىنا ورىنسىز بىلامىق سوزدەر ايتقان. بۇل نە دەگەن سوراقىلىق؟ الدە كورەالماۋشىلىق پا؟ .. .حالىق ءارتىسى نۇرعيسا تىلەنديەۆ «ءادىل بولايىق، اعايىن»، اسەت بەيسەۋوۆ اعامىز «ونەرگە ادالدىق قانا جاراسادى»، «جازيرا» ءانسامبلىنىڭ جەتەكشىسى، حالىق ءارتىسى نۇرعالي ءنۇسىپجانوۆ اعامىز، ورازاقىن اسقار اعالارىمىزدىڭ «اق كويلەكتى» ءبىز دە بىلەمىز دەگەن وي-پىكىرلەرى جاقسى ايتىلعان. ولاي دەيتىنىم، سازگەر اعالارىم «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋ» ءانىنىڭ اق-قاراسىن ءدال ايتىپ وتىر. ويتكەنى «جاقسى ءان جان ازىعى» دەگەن ەمەس پە! قالاي وسى ءان دۇنيەگە كەلگەن كۇنى حالقى شارىقتاتىپ، اسپانداتىپ شىرقاپ الا كەتتى. وسى ءاندى ءبىرىنشى رەت نوتاسىنىڭ سياسى كەپپەي قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن ءارتىسى، جەزتاڭداي ءانشىمىز ماقپال ءجۇنىسوۆا تەلەديداردان ورىنداعاندا تاڭعالعانبىز. ويتكەنى انىنە ءسوزى ساي. شىرقالعاندا جەڭىل ايتىلادى.
«التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋ» ءانى وتكەن جىلى جاقسى ءان بولعاندىقتان ۇزدىك ءان اتالسا، «ءان-1993» ءان شاشۋىندا جاس ءانشى ساكەن قالىموۆ وتە كەرەمەت ورىندادى. قازىر ءبىز راديودان، تەلەديداردان ساكەننىڭ كەرەمەت داۋىسىمەن تىڭداپ ءجۇرمىز. ءسوزىمنىڭ سوڭىندا تالانتتى اقىن، سازگەر اعامىز تىنىشبايعا قىزىلوردا وبلىسى جاڭاقورعان حالقىنىڭ اتىنان جاقسى ءان جازا بەرىڭىز. قايمىقپاڭىز. ەڭسەڭىزدى تومەن تۇسىرمەڭىز. قازىرگى ادامدار اياقپەن جۇرمەيدى، اۋىزبەن جۇرەدى. ءسىزدىڭ «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋ» ءانىڭىزدى ءبىزدىڭ اۋداننىڭ ەگدە كىسىسى مەن جاستارى شىرقاپ ءجۇر. ءانىڭىز توي جيىنداردىڭ سۇيىكتى ءانى. تاعى دا ايتارىم، تىنىشباي اعا. ەڭسەڭىزدى كوتەرىپ، جاقسى ءان جازا بەرىڭىز. سىن كوزبەن قاراعاندارعا، بىمىت سوزدەرگە قۇلاق تۇرمەڭىز.
قۇرمەتتى رەداكسيا ءتىلىمنىڭ جەتكەنىنە دەيىن ءوز پىكىرىمدى ايتتىم. كەم-كەتىگى بولسا، وزدەرىڭىز جوندەرسىزدەر. ماقالا جازىپ كورگەن ادام ەمەس ەدىم.
ق. قالمىرزايەۆ. 5.10.1994 ج»
وسى ەسسەنى بىتىرگەن بولىپ، موينىمنان ءبىر جۇك تۇسكەندەي بالكونعا شىعىپ تۇر ەدىم، كورشىنىڭ كولىگىندەگى راديوقابىلداعىشتان «التايدىڭ ار جاعىنان كەلگەن ارۋ» توگىلىپ جاتىر. باياعى پانفيلوۆ ساياباعىنداعى تەمەكىسىن قۇشىرلانا سورىپ، الاسۇرعان اقىن كوز الدىما كەلە قالدى.
ءبىر نارسە انىق: كىسىنىڭ جانىن جازىقسىز جارالاۋعا بولمايدى، اسىرەسە شىعارماشىلىق ادامىنىڭ جانىن.
اۆتورى: قالي سارسەنباي
«انا ءتىلى» گازەتى