«ونسىز دا مۇڭعا تولى جۇرەگىمدى شەرگە تولتىرىپ، ءسىز دە ماڭگىلىك ساپارىڭىزعا اتتانىپ باراسىز. شىعارماشىلىعىڭىزبەن العاش تانىسقان كۇننەن باستاپ ءسىز مەنىڭ رۋحاني ۇستازىما اينالىپ ەدىڭىز. «شىڭىراۋ»، «بايگەتورى»، «حانشا داريا حيكاياسى»، «اڭىزدىڭ اقىرى»، «قۇس قاناتى» شىعارمالارىڭىز ادەبيەتىمىزدى بيىك بەلەسكە كوتەرىپ تاستاعان، كوركەم پروزامىزعا جاڭا جول سالعان قايتالانباس تۋىندىلار ەدى.
مەن سىزبەن بىرنەشە مارتە سىرلاسۋ باقىتىنا يە بولدىم. سوندا ءسىزدىڭ دانىشپاندىعىڭىزعا، تەرەڭدىگىڭىزگە، بىلىمدىلىگىڭىزگە، قاراپايىمدىلىعىڭىزعا ءسۇيسىنىپ، تالاي دۇنيەنىڭ سىرىنا قانىعىپ ەدىم. وسىدان بىرنەشە جىل بۇرىن جول ءتۇسىپ، ۇيىڭىزگە بارىپ، سىزبەن سويلەسكەنىمدە:
- ءابىش، اعا! ءسىز وسى قىزمەتكە نە ءۇشىن باردىڭىز، سونشاما ۋاقىتىڭىزدى قور قىلدىڭىز. ەگەر بۇكىل عۇمىرىڭىزدى شىعارماشىلىققا ارناعاندا ءسىزدىڭ قالامىڭىزدان تولستويدىڭ ۇلى دۇنيەلەرىنە پارا- پار ۇلى روماندار تۋار ەدى، - دەپ سۇراعانمىن.
سوندا ءسىز:
- مەنى تولستويمەن سالىستىرۋعا بولمايدى عوي. ويتكەنى ول باسقا ەلدەرگە تىرناعىن باتىرا باستاعان يمپەريالىق مەملەكەتتە دۇنيەگە كەلدى. ال، مەن ناعىز شىعارماشىلىقپەن اينالىساتىن ۋاقىتتا، ەلىمىز تاۋەلسىزدىك الدى. مەملەكەتتىگىمىزدى نىعايتۋ ءۇشىن تالاي جۇمىس ىستەر اتقارۋ كەرەك بولدى. ءالى دە وڭدى- سولىن ايىرىپ ۇلگەرمەگەن ەلىمە پايدامدى تيگىزۋ ءۇشىن قالامگەرلىكتى قويىپ، قايراتكەرلىكپەن اينالىسۋعا تۋرا كەلدى، - دەپ شەشىلىپ ءبىراز سىر اقتارعان ەدىڭىز. ءسىزدىڭ ەل ءۇشىن ىستەگەن ەرەن ەڭبەگىڭىزدى حالقىڭىز ەش ۋاقىتتا دا ۇمىتپايدى. قوش بولىڭىز، ءابىش اعا!»، دەپ جازادى سىنشى، حالىقارالىق «الاش» ادەبي سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى امانگەلدى كەڭشىلىك ۇلى.