ونەر يەسى قۋانىشتى جاڭالىعىن الەۋمەتتىك جەلىدەگى پاراقشاسىندا ءبولىستى.
«مەن ءۇشىن سونداي ەرەكشە كۇن بولدى. تۋعان كۇنىم، پرەمەرانىڭ قۋانىشى… ال سول كۇننىڭ ەڭ ۇلكەن توسىن-سىيى - اعامنىڭ ماعان سىيلاعان كولىگى. اعا، سىزبەن بىرگە جۇرگەن وسى ۋاقىت ىشىندە كوپ نارسە ۇيرەندىم. ءاردايىم قولداۋ كورسەتىپ، سەنىم ءبىلدىرىپ، ەڭبەگىمدى باعالاپ كەلە جاتقانىڭىزدىڭ ءوزى - مەن ءۇشىن ۇلكەن باقىت. بۇل ءسىزدىڭ ماعان دەگەن سەنىمىڭىزدىڭ، ادام رەتىندە، اعا رەتىندە ءاردايىم قولداپ جۇرگەنىڭىزدىڭ بەلگىسى دەپ بىلەمىن. اعايىن، اڭىز ادامنان كولىك الدىم سىيلىققا، قۇتتىقتاپ قويساڭىزدار بولادى!» - دەدى ول.
جەلى قولدانۋشىلارى اكتەردىڭ قۋانىشىنا ورتاقتاسىپ، جىلى لەبىزىن ارنادى:
«قۇتتى بولسىن! استىڭدا توزسىن!»، «ديماشجان ءمارت قوي ءبىزدىڭ، اتىمتاي جومارت»، «ديماش، امان بولشى! ءتىل-كوزدەن امان بولشى»، «قۇتتىقتايمىن!»، - دەلىنگەن قۇتتىقتاۋلاردا.