ءبىر قۋىستى بىتەۋگە كيىم جەتپەدى. وعان جالاڭاش اياعىن سۇعىپ، بىتەدى. تاڭ اتا ءىننىڭ تۇبىنەن ءبىر جىلان سىددىقتىڭ اياعىن شاعىپ الدى. اۋباكىردىڭ ەكى ەرنى كوگەرىپ، ولۋگە اينالدى. ونى كورگەن پايعامبار جىلان شاققان جەردى دەرەۋ پىشاقپەن ءتىلدى دە، ۋىتىن سورىپ، جەرگە تۇكىرە بەردى.
سول كەزدە شاققان جىلاننىڭ باسى دا كورىندى. پايعامبار:
- ەي، جىلان، سەن اۋباكىردى نەگە شاقتىڭ؟ ونىڭ كىم ەكەنىن بىلەسىڭ بە؟ - دەدى. جىلان:
- ءيا، اللانىڭ ءحابيبى، امالىمنىڭ جوعىنان شاقتىم. مەن وسى ۇڭگىردىڭ يەسى ەدىم. سەنى كۇتىپ جاتقانىما نەشە مىڭ جىل بولدى، بىلەسىڭ بە؟ - دەدى.
- مەنىڭ كەلەتىنىمدى سەن قايدان ءبىلدىڭ؟
- مىنا ۇڭگىردىڭ اۋزىنداعى ورمەكشى مەن كوگەرشىن جەر جارالىپ، سۋ اققالى وسىندا تاپجىلماي جاتىر. بۇلار نە ولمەيدى، نە ۇشپايدى، نە بالالامايدى. مەن ولاردىڭ جايىن سۇرادىم. سەنىڭ كەلەتىنىڭدى سولار ايتتى. مەنى جاراتقان ۇلىق اللانىڭ سۇيىكتى ءحابيبىن كورۋ مەن ءۇشىن زور باقىت.
- ىقىلاسىڭا راحمەت! نە تىلەگىڭ بار؟
- ەكى ءتۇرلى داتىم بار. ءبىرى سەنىمەن ديدارلاسىپ، تىلدەسىپ قالۋ. ەكىنشىسى، اللا سەنى دۇنيەگە راقمەت ەتۋ ءۇشىن جىبەرگەن. سول راقمەتىڭنەن مەنىڭ ۇرپاعىم دا ۇلەس السىن. ۇمبەتىڭە ايت. ۇرپاعىمدى بەي- بەرەكەت ولتىرمەسىن.
- دەگەنىڭ بولسىن. ۇمبەتىمە «جىلاندى باسىڭا اق قۇيىپ شىعارىپ سالىڭدار» دەپ وسيەت قالدىرامىن. دوستىعىمىزدىڭ بەلگىسى اعارعان ايران بولسىن، - دەدى. سودان باستاپ مۇسىلماندار ۇيگە كىرگەن جىلاننىڭ باسىنا اق قۇيىپ شىعارىپ سالاتىن بولىپتى.
ال، اۋباكىر پايعامباردىڭ ەمىنەن سوڭ وڭالىپ، تەز تۇرىپ كەتتى.
degdar.kz