ساڭىراۋ باقا تۋرالى اڭگىمە
ولاردى تاماشالاۋعا كەلگەن اڭدار باقالارعا بۇل سايىس قيىن بولاتىنىن ايتىپ كۇلە باستايدى.
«قارا دا تۇر، قازىر ءبارى دە قۇلاي باستايدى».
«وزدەرىن سونشا مىقتىمىز دەپ سانايدى، ول شىڭدى باعىندىرۋ مۇمكىن ەمەس».
«ەڭ بيىگىنە ەشقايسىسى دا شىعا المايدى».
«سونشالىقتى بيىككە كىپ- كىشكەنتاي ءالسىز باقالار قايدان شىعا السىن».
«اياقتارى قىپ- قىسقا تارباڭداعان باقالار ءۇشىن بۇل دەگەنىڭ تىم بيىك قوي».
«سەندەر بۇركىت ەمەس، باقاسىڭدار عوي».
بۇل سوزدەردى ەستىگەن باقالاردىڭ ساعى سىنىپ، ماقساتىنان باس تارتىپ، جارتى جولدان قۇلاپ، قايتا باستادى.
«مۇمكىن ەمەس!» دەگەن ءزىلدى سوزگە، اۋىر جولعا قاراماستان تەك قانا جالعىز باقا شىڭعا امان- ەسەن شىعادى.
بارلىعى تاڭدانىپ، تاڭداي قاعىسادى. جارىسقا قاتىسۋشىلاردىڭ ءبىرى: «بارىمىزدەن كىشكەنتاي بولساڭ دا، ءبىز باعىندىرا الماعان بيىكتىكتى قالاي باعىندىردىڭ؟ مۇنىڭ سىرى نەدە؟ »، - دەپ سۇرايدى.
ەشقانداي دا قۋلىق، قۇپيا جوق. جاي عانا... باقا ساڭىراۋ ەدى.
ءتۇيىن: جەڭىسكە جەتۋ جولىندا ءبىز نەشە ءتۇرلى پىكىرلەر ەستيمىز. ادەتتە، ولاردىڭ كوپشىلىگى جاعىمسىز، كەرتارتپا سوزدەر بولىپ شىعادى. ونى ايتاتىن ەڭ جاقىن دا جاناشىر دەگەن ادامدارىمىزدىڭ ءوزى. ولار بىزگە سەنبەيدى. ارينە، جاماندىق ويلامايدى، قاۋىپتەن قورعاپ تۇرمىن، قيىنشىلىقتىڭ الدىن الىپ تۇرمىن دەپ ويلاۋى مۇمكىن. ءار ءىستى باستار الدىندا ءوزىمىزدى ساڭىراۋ ادامداي سەزىنسەك، ياعني ەشكىمنىڭ جاعىمسىز سوزىنە قۇلاق اسپاساق، شىعا الماس شىڭىمىز قالماس. «بولام دەگەن بالانىڭ بەتىنەن قاقپاي، بەلىن بۋىپ» وتىرايىق.
«ماسساگەت»