مەن سىعانعا قالاي الداندىم

استانا. قازاقپارات -  ول كەزدە مەن دە ستۋدەنت ەدىم. قىزىقتى ستۋدەنتتىك كۇندەر ءوتىپ جاتقان. ءبىر كۇنى ساباقتان شىعىپ كىتاپحاناعا باردىم. ءبىراق، مازام بولماي كوپ وتىرا المادىم. العان كىتاپتارىمدى وتكىزىپ، وقۋ زالىنان شىقتىم.

جولدا دەكاناتقا سوعىپ توپتاستارىمنىڭ ستەپەندياسىن الدىم. ءوزىم تۇراتىن جاتاقحاناعا كەلىپ بولمە ەسىگىن اشا بەرىپ ەدىم، ىلە- شالا ارتىمنان استىندا ۆاحتادا وتىرعان كەزەكشى قىز كەلىپ، مەنى اۋىلدان تەلەفونعا شاقىرىپ جاتقاندىعىن ايتتى. ول كەزدە ۇيالى تەلەفون دەگەن اتىمەن جوق. اندا- ساندا اۋىلدان وسىلاي جاتاقحانا ۆاحتاسىنىڭ تەلەفونىنا شاقىراتىنى بار. وندا دا ۆاحتادا وتىراتىن كەزەكشى اپايلاردىڭ كوڭىل- كۇيىنە بايلانىستى.

 جۇگىرىپ استىنا ءتۇستىم. تەلەفوننان حابارلاسىپ تۇرعان اكەمنىڭ بىرگە تۋعان قارىنداسى ەكەن. انامدى اياق استىنان قان قىسىمى كوتەرىلىپ، اۋرۋحاناعا الىپ كەتىپتى. جاعدايى ناشار كورىنەدى. جامان جاڭالىقتى ەستىپ، كوڭىلىم بۇزىلىپ، بولمەمە كەلدىم. ساعات كەشكى جەتىلەر شاماسى. اپىل- عۇپىل كيىنىپ، تاكسي ۇستاپ ورتالىقتاعى سويلەسۋ پۋنكتىنە جول تارتتىم.

 سويلەسۋ پۋنكىتىنە كىرىپ، ءۇيىمنىڭ ءۇي تەلەفونىنا تاپسىرىس بەرىپ، كۇتىپ وتىردىم. قورقىنىشتان جۇرەگىم جارىلارداي بولىپ نە ىستەرىمدى بىلمەي، ەكى قۇلاعىم كەزەكشىنىڭ ايتىپ جاتقان حابارلاماسىندا. ءبىر ۋاقىتتا مەنىڭ دە تاپسىرىسىمنىڭ ۋاقىتى كەلدى. وزىمە بەلگىلەنگەن كابينكاعا كىرىپ تۋىسقاندارىممەن سويلەسە باستادىم. اكەم انامنىڭ قاسىندا اۋرۋحانادا. «نە بولسا دا كۇتۋ كەرەك، ءبارى جاقسى بولادى»، - دەپ جۇباتىپ جاتىر تۋىسقاندارىم. اۋىلىم وبلىس ورتالىعىنان 600 شاقىرىم جەردە ورنالاسقان.

دەل- سالىم شىعىپ ەسەڭگىرەپ، كوزىم جاسقا تولىپ سويلەسۋ پۋنكىتىنەن شىقتىم. ءبىر اللادان انامنىڭ ساۋلىعىن تىلەپ كەلەمىن. ءبىر ۋاقىتتا قايدان شىققانى بەلگىسىز، الدىمنان ءبىر سىعاننىڭ ايەلى شىعا كەلدى. سويلەسۋ پۋنكىتى ورتالىق ساياباقتىڭ قاسىندا ورنالاسقاندىقتان، كۇندىز وسى ساياباق ماڭىندا سىعاندار قاپتاپ جۇرەتىن ەدى. سولاردىڭ ءبىرى شىعار دەپ قاسىنان وتە شىقتىم. سىعاننىڭ ايەلى ماعان قاراپ:

 - بىلەمىن، سەزەمىن، سەن قاتتى قينالىپ كەلە جاتىرسىڭ! اۋرۋعا شالدىققان اناڭا مەن عانا كومەك بەرە الامىن، - دەدى.

شىنىمەن دە سىعاننىڭ ايتقانى راس. انامنىڭ اۋىرىپ جاتقانىن قايدان ءبىلىپ قويدى دەپ، مەن سىعانعا جاقىنداي ءتۇستىم. انامنىڭ جاعدايىن ايتىپ جاتىرمىن. سىعان ايەلى:

 - مەنىڭ دۇعام سوناۋ مىڭ شاقىرىم جەرلەرگە دەيىن جەتەدى، اقشاڭدى تولەسەڭ مەن كومەكتەسەمىن، - دەدى.

 ونداي كەزدە ويلانىپ تۇراتىن ۋاقىت ەمەس ەدى. مەندە باسقا شارا دا جوق. سومەكەمنەن ءبىراز اقشا بەرىپ ەدىم، سىعان ايەلى ازىڭقىراپ، اناڭنان ارتىق پا دەگەندەي كەيىپ تانىتتى. ەسىمە سومكەمدە جۇرگەن توپتاستارىمنىڭ ستەپەندياسى ءتۇستى. ىلە - شالا سومكەمدە جاتقان ونى دا بەردىم. ءبىرازدان سوڭ سىعان ايەلى تاعى بىردەمەلەر ايتىپ، ەسىمدە جوق، ءبىرازدان سوڭ مەن قۇلاعىمداعى التىن سىرعام مەن قولىمداعى التىن جۇزىگىمدى شەشىپ بەردىم. قالاي كەلىستىم قازىر بىلمەيمىن، ءبىراق بارلىعىن ءوز قولىممەن سىعان ايەلگە ۇستاتا بەردىم. ول ايەلدى ەرتەڭ كورەم بە جوق پا شىنىمەن دە ول مەنىڭ انامدى امان الىپ قالا ما ويلانىپ جاتپادىم.

وسىلايشا بارلىق باعالى زاتىم مەن بار اقشامدى سىعاننىڭ ايەلىنە ۇستاتىپ جاتاقحاناعا كەلدىم. جاتاقحاناعا كىرە بەرگەندە ۆاحتاداعى اپاي مەنى تەلەفونعا شاقىردى. سۋىت حابار. انام قايتىس بولىپتى.

 مىنە، قازىر سول ۋاقىتتان بەرى قانشاما ۋاقىت ءوتتى. سول كوشە كەزىپ ەلدى ارباۋ مەن الداۋعا ماشىقتانعان سىعان «حانىمدار» وزدەرىنىڭ كاسىپتەرىن قازىر دە توقتاتپاعان سياقتى. سول ۋاقىتتا انامنىڭ اۋىر جاعدايىن سىعان ايەلى قايدان ءبىلىپ قويدى ەكەن دەپ ويلايمىن. الدە مەن تەلەفونمەن سويلەسىپ جاتقاندا كابينكادان ءسوزىمىزدى ەستىدى مە ەكەن؟ ءبىراق، ول جەردە سىعان ايەلىن بايقاماعان سياقتىمىن. نەمەسە مەنىڭ مۇڭدى كوزىممەن، جابىرقاعان تۇرىمنەن بايقاپ قويدى ما؟ قاراڭعىدا قالاي بايقاپ ۇلگەردى دەپ تە ويلايمىن. مەن ءۇشىن ول قازىر دە بەيمالىم.

كوشەدەگى سىعىنداردىڭ ارباۋىنا تۇسكەن جالعىز ءبىز ەمەس سياقتىمىز. سوندىقتان قينالعان جانداردى كوزىنەن بايقاپ، الداپ ءوز قولدارىنا تۇسىرەتىن سىعانداردان ساق بولايىق اعايىن!

 

ايجان الدامۇراتوۆا

«الاش ايناسى»