اساۋ ارعىماقتىڭ ارىنىن باسقان سۇرە
اسىرەسە، اقتامبەردى بابامىزدىڭ «ور قويانداي قاباقتى، قيعان قامىس قۇلاقتى، سارى مىسىقتاي ازۋلى، ساپتاياقتاي ەرىندى، قيداسىن كارى شىلىكتى، ومىراۋ ەتى ەسىكتەي، ويىندى ەتىپ بەسىكتەي، تابانى جالپاق تارلاندى» دەپ سۋرەتتەۋى قانداي دەسەڭشى، كوز الدىڭا ەلەستەتسەڭ، ايىزىڭ قانادى.
نەمەسە زاڭعار جازۋشىمىز ءسابيت مۇقانوۆتىڭ عۇمىرنامالىق «ءومىر مەكتەبى» كىتابىندا «جىلقىدا» دەگەن تاراۋىن وقىڭىز. وندا شاي ىشتىك، نان جەدىك نە بولماسا باسقاداي تاعام پايدالاندىق دەگەن ءسوز جوق. قىس، اياز، جىلقىنىڭ ەتى جانە قۇرت قوسىلعان سورپا. بولدى، وسىنىڭ وزىنەن-اق سابەڭ ءوزىنىڭ بەتىنە قان جۇگىرىپ، تولىسقانىن سۋرەتتەيدى.
ەندى جىلقى جانۋارىنىڭ جۇرت بىلمەيتىن باسقا قاسيەتىنە توقتالايىق.
وتكەن جىلدىڭ كۇزىندە اقسۋات اۋىلىندا تۇراتىن كاسىپكەر، «راۋان» شارۋا قوجالىعىنىڭ باسشىسى قايرات قايىربايەۆ باۋىرىمىزدىڭ اسىل جارى، بۇكىل اقسۋات وڭىرىنە تانىمال مەديتسينا مامانى اقليما راحمەتوللا قىزى كوپ ۋاقىتقا سوزىلعان دەرتتەن ومىردەن وزدى. ەل بولىپ قامىقتى، جۇرت بولىپ جوقتادىق. سول كەزدە قايرات باۋىرىمىز ءتورت جاستان اسقان قۇرىق ءتيىپ كورمەگەن ءبىر جىلقىسىن جىلقىشىلارىنا ازەر ۇستاتىپ، قۇيرىق-جالىن كۇزەپ، اقليماسىنىڭ جىلدىعىنا اتاپ جىبەرەدى.
بيىل اياۋلى قارىنداسىمىز، اسىل كەلىنىمىزدىڭ جىلدىعىن اتاپ ءوتۋ مەزگىلى جەتتى. جايلاۋدان ەندى ويعا بەتتەگەن تابىننان بەس جاستان اسقان تۋ بيەنى الدىردىق. تابالدىرىق قازى تۇسەتىن شۋ اساۋدى سويىسۋعا مىنە دەگەن جىگىتتەردىڭ قايرات بەس-التاۋىن شاقىرعان. سولار ۇستاپ تۇر. جىققانعا دەيىن قۇران وقىلىپ، باتا بەرىلۋ كەرەك. بەس ۋاقىت نامازىن قالت جىبەرمەيتىن قايرات ءوزى قۇران باعىشتاي باستادى. وسى ساتتە كوزبەن كورمەسە، ايتسا سەنبەيتىن ءجايت بولدى. «فاتيحا» سۇرەسى ورتالانىپ قالعاندا اسپانعا اتىلارداي بولىپ تۇرعان اساۋ قاراداي تىنىشتالىپ، «ىقىلاس» سۇرەسىنە اۋىسقاندا ءوزى كوسىلىپ جاتا كەتكەنى. ەندى سوياردا ساقتىقپەن اياقتارىن بايلاعاندا ءتىپتى تۇياق تا سەرىپپەدى.
جىلقىنىڭ تەكتىلىگىن، ونىڭ باسقا تۇلىكتەردەن ارتىقشىلىقتارىن تالاي كىتاپتاردان وقىپ، بولماسا ءوز كوزىمىزبەن كورىپ ءجۇرمىز عوي. ءدال مۇنداي جانۋاردى تۇڭعىش رەت كورۋىم. ءتىپتى، باسقا بىرەۋدىڭ اۋزىنان ەستىسەم سەنبەس پە ەدىم، كىم ءبىلسىن؟! تەكتى جانۋاردى، بابالارىمىز «ات - ەردىڭ قاناتى» دەپ تەككە ارداقتاماسا كەرەك. وسىنداي ۇلى قاسيەتتەرىن ءبىلىپ-زەردەلەگەن سوڭ بارىپ ۇلىقتاعان عوي، ءتورت تۇلىكتىڭ تورەسى - جىلقى جانۋاردى.
وسى ورايدا مىنا ءبىر اڭگىمەنى دە ايتا كەتەيىن، مەن ءوزىم سەمەيدىڭ اتاقتى ەت كومبيناتىندا جۇمىس ىستەگەم. كوپ نارسەگە قانىقپىن. مىسالى، مىڭ قوي سويساق مىڭق ەتپەيدى، ال ون ەشكى باقىرعاندا بۇكىل سەحتى «كوشىرىپ» جىبەرەدى. سيىر مالى توقپەن سوققان ساتتە عانا وكىرەدى. ال قاسيەتتى جىلقى مالى سويىلۋ الاڭىنا كىرگەندە-اق كوزدەرىنەن جاس پارلاپ تۇرادى. سەبەبى، باۋىزدالماي ارام ولەتىندەرىن سەزىپ تۇراتىن بولۋلارى كەرەك.
اۆتور: سەرىك جۇمات،
تارباعاتاي اۋدانى.
«الاش ايناسى»