قىزدارىم نەكەسىز تۋىلعانىمەن، اكەسىز ەمەس
مەن ونىمەن 20 جاسىمدا تانىستىم. ول كەزدە اۋىلداعى دۇكەندە ساتۋشى بولىپ جۇمىس جاسايتىنمىن. جاقسى كوزىمەن قيىلا قاراپ، ساۋدا جاسايتىن اعايدى جاقسى كورىپ قالامىن دەپ باسىندا ويلامادىم دا. ول مەنەن 16 جاس ۇلكەن ەدى. جانۇياسىمەن باسقا اۋىلدان كوشىپ كەلگەنىن ءوز اۋزىنان ەستىدىم. سوندا دا بولسا جۇرەگىمدە تۇڭعىش رەت ەر ازاماتقا دەگەن ەرەكشە سەزىم وياندى. «جۇرەككە ءامىر جۇرمەيدى» دەيدى عوي. مەن ونى شەكسىز ءسۇيدىم. وزىمە دەگەن ەرەكشە جىلۋلىق پەن سۇيىسپەنشىلىكتى سول ادامنىڭ جۇرەگىنەن تاپتىم. العاشىندا تىعىلىپ، ەشكىمگە بىلدىرمەي كەزدەسىپ جۇردىك. كوزسىز ماحاببات دەگەن وسى شىعار، ءسىرا. مەن اكەسىز ءوستىم. 12 جاسقا تولعانىمدا اكەم و دۇنيەلىك بولعان. جالعىز انام اپكەم ەكەۋىمىزدى ەشتەڭەدەن تارىقتىرمايمىن دەپ تىراشتاندى. اكەنىڭ، ەر ادامنىڭ مەيىرىمىن اڭساپ ءوستىم- اۋ دەپ ويلايمىن. ءسويتىپ ءجۇرىپ سول ادامنان جۇكتى بولعانىمدى ءبىلدىم. التى ايعا دەيىن ءىشىم بىلىنبەدى. جاستىعىم شىعار، ءوزىم دە الاڭداماي جۇرە بەرىپپىن. ءىشىمنىڭ ۇلكەيىپ كەلە جاتقانىن بايقاعاندا عانا اپكەمە ايتتىم. ول تۇسپالداپ اناما جەتكىزدى. العاشىندا انام قاتتى قايعىردى. رەنىشتەن اۋىر سوزدەر دە ايتتى. ءبىراق، كوندىككەنى بولار، «ەلدىڭ بەتىنە قالاي قارايمىن، ناعاشىلارىڭا بار» دەپ مەنى الىس اۋىلداعى تۋىسقاندارىما اپارىپ تاستادى. ولار مەنىڭ كەلگەنىمە قۋانا قويعان جوق. ۇياتتى بولىپ كەلىپ جاتقان ادامدى قايبىر جاقتىرسىن. ءبارى ماعان اۋىر قىلمىس جاساعان ادامداي قارادى. ءبىراق شەشەم ءۇشىن امالسىز كونگەن بولۋى كەرەك مەنى الىپ قالدى. ايتسە دە قىزىمدى بوسانار كەزدە ءوز اۋىلىما ورالدىم.
قىزىمنىڭ اكەسى مەنى اۋرۋحانادان شىعارىپ الاردا بىرگە بولدى. ءسويتىپ، كۇندە كەشكىلىك كەلىپ، كومەكتەسىپ تۇردى. سوعىم سويسا دا جارتى ەتىن بەرىپ، بىزگە ەكىنشى جانۇياسىنداي قارايلاستى. ءبىر اۋىلدا تۇردىق. ءبىزدىڭ ءۇي اۋىلدىڭ شەتىندە، ولار ورتاسىندا تۇراتىن. كەيدە كوشەدەن ول كىسىنىڭ ايەلىن كورىپ قالامىن. قاراۋعا ءداتىم شىداماي، تەرىس اينالامىن. ول كىسى دە سۇڭعىلا ادام بولۋى كەرەك، مەنىڭ بەتىمنەن الىپ، نە اناممەن ايقايلاسىپ كورگەن ەمەس. اپكە- جەزدەم اناممەن بىرگە تۇراتىن ەدى. ءبىز كەلگەن سوڭ، ءبىر جۇمادان كەيىن بالا- شاعاسىمەن پاتەرگە بولەك شىقتى. جەزدەم «ۇياتسىز» بالدىزىمەن تۇرعىسى كەلمەپتى. انام بايعۇس ۇرسىپ، سويلەپ- سويلەپ الادى، سودان سوڭ جىلايدى. سوسىن قايتادان باسىلىپ، مەنى جۇباتادى. ايتەۋىر انام مەنى تاعدىردىڭ تالقىسىنا تاستاعان جوق. اۋىرسام باسىمنان سۇيەدى، قىزىمدى دا «بالاپانىم» دەپ باۋىرىنا باستى. ءبىراق ءبىز تۇتقىنداعى ادامدارداي ءومىر سۇردىك. تۋمالارىمىزدىڭ ءبارى بىزدەن تەرىس اينالدى. اسىرەسە، اناما اۋىر ءتيدى. كۇندىز سىرتقا شىعۋعا ەل- جۇرتتان ۇيالامىز. كەشكىلىك، قاراڭعى تۇسە انام ءۇيدى اينالىپ كەلىپ، «داريعاش، ادام اياعى باسىلعان- اۋ دەيمىن، بالانى الىپ شىق» - دەپ سىبىرلايدى. مەن بوپەمدى وراپ الىپ شىعامىن. ءسويتىپ، بەيكۇنا ءسابيىمدى تازا اۋامەن تىنىستاتقان بولامىن. دۇنيەگە اكەلگەن ءسابيىڭ ءۇشىن وزىڭنەن- ءوزىڭ ۇيالۋ، اينالادان قىمسىنىپ ءومىر ءسۇرۋدىڭ ناعىز ازاپ ەكەنىن مەن سوندا ءتۇسىندىم. ايتەۋىر، وڭاي بولعان جوق.
ۇلكەن قىزىم ەكىدەن اسقان شاقتا سۇيگەن ادامىممەن جاسىرىن كەزدەسۋىمدى قايتا باستادىم. سەزىم ەركىمە قاراتپادى. ونى جاقسى كورگەنىم سونشالىق، ونىڭ ءاربىر ءسوزىنىڭ الدىندا دارمەنسىز بولدىم. الايدا بۇل جاسىرىن كەزدەسۋىمىزدىڭ سوڭى تاعى دا كوڭىلسىز اياقتالدى. مەن ەكىنشى رەت انا بولاتىنىمدى ءبىلدىم. بىردەن بالانى الدىرتىپ تاستاماق بولىپ، تاستاي بەكىندىم. ءبىراق ول «مەن ساعان ۇيلەنەمىن، بالانى الدىرما» دەپ كەسىپ ايتتى. اۋىل- ەلدىڭ سوزىنەن قاشىپ مەنى ورالدا تۇراتىن اپاسىنىڭ ۇيىنە اكەلىپ تاستادى. ولارمەن دە تۋىسىمداي ارالاستىم. ءسويتىپ، ەكىنشى قىزىم جارىق دۇنيە ەسىگىن اشتى. اكەلەرى كەلىپ، ەكى بولمەلى ءۇيدى ءتورت ايعا جالداپ، قاراجاتىن تاستاپ اۋىلىنا كەتتى. مەن ەكى قىزىمدى قۇشاقتاپ، ونى كۇتىپ قالا بەردىم. سودان جاڭا جىل مەرەكەسىندە كەلگەنىندە ودان «قاشان قوسىلامىز؟ » دەپ سۇرادىم. ول كىبىرتىكتەپ، قيپالاقتاپ، «رەنجىمە، مەن وتباسىمدى تاستاي المايمىن» دەپ قاراپ تۇر. «وندا نەگە وتىرىك ايتاسىڭ، سەن ماعان ۇيلەنەمىن دەگەسىن ەكىنشى قىزىمدى دۇنيەگە اكەلدىم عوي» دەپ ەدىم، ول: «سەنىڭ وزگە بىرەۋگە كەتكەنىڭدى قالامايمىن، سوندىقتان سولاي ايتتىم» دەپ جاۋاپ بەردى. سول كۇنى ءبىز رەنجىسىپ قوشتاستىق. ول سول كەتكەننەن كوپكە دەيىن ورالمادى. ءبىراز ۋاقىتتان سوڭ قايتىپ كەلدى. ۇندەمەستەن كىرگىزدىم. ۇيلەنۋ جايلى اڭگىمە ايتىلعان جوق. بالكىم، مەنىڭ ورنىمدا ءوزىنىڭ دەگەنىنە جەتپەي قويمايتىن ادام بولسا، باسقاشا بولار ما ەدى دەپ تە ويلايمىن. ءوزىنىڭ كىناسىن جەڭىلدەتكىسى كەلگەنى بولار: «ساعان باسىڭا باسپانا الىپ بەرەيىن، ەكى قىزبەن قايدا باراسىڭ؟ » ، - دەپ جاتاقحانادان ءبىر بولمە ساتىپ الىپ بەردى. اقشاسىن تولەپ، مەنى كوللەدجدە سىرتتاي وقىتتى. قولىما قوماقتى قاراجات بەرىپ، «بيزنەسىڭدى اش، ەشكىمگە تاۋەلدى بولما، قىزدارىم مۇقتاجدىق كورمەسىن» ، - دەپ قامقورلىق كورسەتتى.
ول ۇنەمى اۋىلدا. قالاعا ءىس ساپارمەن كەلگەن كەزدەرىندە عانا سوعادى. ءسويتىپ ەكى جىلداي ۋاقىت ءوتتى. ءبىراق مەن ماعىناسىز كەزدەسۋلەردەن شارشادىم. ونىڭ كەلگەنىنە قىزدارىممەن قاتتى قۋانامىن. ءبىراق، شىعارىپ سالۋ قيىن ەدى. ول كەتەردە ءبارىمىزدىڭ كوڭىل- كۇيىمىز ءتۇسىپ، ءبىرتۇرلى بولىپ قالامىز. سوندىقتان: «ەندى بۇلاي كەزدەسپەي- اق قويايىق، سەن ءوز وتباسىڭمەن بول» ، - دەدىم. ءسويتىپ، ءبىزدىڭ رومانتيكاعا تولى كەزدەسۋلەرىمىزگە نۇكتە قويىلعانداي ەدى.
قازىر ءبىر جىلدا ءبىر- ەكى رەت قانا سويلەسەمىز. وندا دا ون- ون بەس مينۋتقا عانا. مەنىڭ قاتتى قورقاتىنىم ءوسىپ قالعان قىزدارىنىڭ قويعان سۇراقتارىنا قالاي جاۋاپ بەرەمىن دەگەن وي. «ماما، سەن ءبىزدىڭ پاپامىزعا كۇيەۋگە شىقپاساڭ، ءبىز قالاي پايدا بولدىق؟ » دەسە نە دەمەكپىن دەپ تۇلا بويىم ءبىر ىسىنىپ، ءبىر سۋىنادى. پسيحولوگيالىق باعىتتاعى كىتاپتاردى اقتارىپ، ءوسىپ كەلە جاتقان قىزدارىمەن اشىق اڭگىمە وتكىزۋگە دە دايىندالىپ ءجۇرمىن.
ارينە، ادەمى سەزىمنىڭ قۇلى بولىپ، وڭ بوساعادا، ەكى قىزىمى قۇشاقتاپ وتىرىپ قالعانىما ناليمىن. اق كويلەك كيىپ، انامنىڭ اق باتاسىن الىپ، سۇيگەن ادامىممەن قول ۇستاسىپ، اق بوساعادان اتتاۋعا مەنىڭ دە قاقى بار ەدى.. . ءبىراق ومىردە ادامنىڭ ءوزى ويلاعانىنداي بولا بەرمەيدى ەكەن.
كىم نە دەسە دە، قينالعانىممەن، ەشقاشان مويىمادىم. ەڭ باستىسى مەنىڭ سەزىمىم شىنايى، تازا. مەن ونى ءالى كۇنگە لايلاعان ەمەسپىن، ءومىرىمنىڭ سوڭىنا دەيىن لايلامايمىن دا. ول كىسى ءۇشىن جاۋاپ بەرە المايمىن. ويتكەنى كەيدە «مەنىڭ جاستىعىمدى پايدالانعىسى كەلگەن عوي» دەگەن ويلار دا كەلەدى. ءبىراق ەل- جۇرتقا جاماناتتى بولىپ، دۇنيەگە اكەلگەن قىزدارىم - مەنىڭ جۇرەگىمدە بۇرشىك جارعان ادەمى سەزىمىمنىڭ گۇلدەرى سىقىلدى. ول كىسى ەگەر قايتا اينالىپ كەلسە، مەن تاعى دا قارسىلىق بىلدىرە الماس ەدىم.. . ءسىز نە دەيسىز، وقىرمان؟