اينۇر تۇرسىنبايەۆا الاكولدىڭ ەمدىك قاسيەتىن جارنامالادى

«مەنىڭ ءبىر اپام بار. 18 جىل بويى پسوريازبەن اۋىردى. دارىگەر، ءبىراق ءوزىن ەمدەي المادى. ۇنەمى قولىن تىعىپ جۇرەتىن، كەيىن ول جارالار اياققا كوشە باستادى. پسورياز بولعاندا دا جامان، ىرىڭدەپ، سۋ اعىپ تۇراتىن ەدى. كەيىن بىرنەشە جىلدان كەيىن قاراسام بارلىق جاراسى كەتىپ ءايبات بولىپ قالىپتى.. «قايدان ەمدەلدىڭىز» دەگەندە، «الاكولگە باردىم» دەدى. ءبىرىنشى جىلى جارتىلاي، كەلەسى جىلى بارعاندا تۇگەل جوق بولىپ كەتكەن. وسىنى ەستىپ العان مەن ۇنەمى الاكولدى ناسيحاتتاپ جۇرەتىن بولدىم»، - دەپ جازادى ايتىسكەر اقىن.

 سونىمەن قاتار ول بىلتىر اتىراۋعا تويعا بارعانىندا اۋەجايدا ءبىر كەلىنشەكتىڭ جولىعىپ، الاكول تۋرالى جازباسىن وقىعاننان كەيىن وتباسىمەن بارعانىن، كۇيەۋىمنىڭ پسوريازى تۇگەل كەتىپ قالعاندىعىن ايتقاندىعىن مىسالعا كەلتىرەدى.

 «پايدام تيگەنىنە مەن دە ءماز بولىپ قالدىم. ءوزىم سول ماڭايعا بارىپ قالسام، ءتىپتى سۋ تاستاي بولسا دا جۋىنىپ الاتىن بولدىم. بالشىعىنىڭ ءوزى قانداي. تەرىڭىز بوپەنىكىندەي جۇپ- جۇمساق بولىپ شىعا كەلەدى. بيىل شەتەلگە قاڭعىماي الاكولدە جاتام دەپ ەدىم، قولىم بوساماي قالدى. ارعى جىلى ءۇرجار جاعىندا بولعانمىن، سەرۆيس تومەندەۋ ەدى. تامىز ايىنىڭ العاشقى اپتاسىندا الاكولگە كەتسەك پا دەپ ءبىراز قىز جينالىپ جاتىرمىز. قاي ساناتوريگە بارۋعا كەڭەس بەرەسىزدەر؟»، - دەيدى اينۇر تۇرسىنبايەۆا.

 اۆتور: مارلان جيەمباي