اجىراسقاننان كەيىن بالالار كىمدە قالادى؟

بىردە ءبىر ايەل اللا ەلشىسىنە (س. ع. س) كەلىپ: «ۋا، اللا ەلشىسى (س. ع. س)! بۇل مەنىڭ بالام ەكەنى اقيقات. وعان قۇرساعىمدى ءجايلى مەكەن ەتتىم، ومىراۋىممەن سۋسىنداتتىم جانە ىستىق قۇشاعىما باستىم. ماعان اكەسى تالاق بەرىپ جىبەردى جانە بالامدى مەنەن ءبولىپ العىسى كەلەدى» دەپ، ءبىر بولىگى بولعان بالاسىن قيماي، اجىراسىپ كەتكەن ەرىنەن شاعىمدانا كەلەدى. سوندا اللا ەلشىسى (س. ع. س): «سەن باسقا بىرەۋگە ءتيىپ كەتپەيىنشە، وعان (بالاعا) ەڭ لايىق جان سەنسىڭ» [1] دەگەن.

حانافي ءمازھابى بويىنشا، اجىراسقان ەرلى-زايىپتى كىسىلەردىڭ اراسىنداعى بالا اناسىنا بەرىلىپ، اكەسى قارجىلاي كومەك جاساپ تۇرادى. ەگەر اناسى مۇسىلمان ەمەس نەمەسە جەڭىل ءجۇرىس سىندى جامان قىلىقتارعا بوي الدىرعان، بالاعا دۇرىس تاربيە بەرە المايتىن بىرەۋ بولسا، وندا وعان بالا بەرىلمەيدى. بالا ناعاشى اجەسى، ناعاشى اپكەلەرىنە نەمەسە ءوز اپالارىنا تابىستالادى[2]. ياعني، بالاعا يەلىك ەتۋدە ايەل زاتىنىڭ بالاعا جاناشىر- مەيىرىمدىلىگى مەن تاربيە بەرۋدە جالىقپايتىن سابىرلىعىنا كوبىرەك ءمان بەرىلگەن.

[1] ءسۇنانۋ ءابي داكىت، 2276-حاديس.

[2] حاشياتۋ يبن ابيدين، 5-توم، 255-بەت.

 mazhab.kz