قۇربىم جىگىتىمدى تارتىپ الدى

استانا. قازاقپارات - ءبىز تولقىن ەكەۋمىز مەكتەپ كەزىنەن تانىسپىز. ءبىر قالادانبىز. ورتاق قۇربىلارىمىز دا كوپ. وسىلايشا ءبىراز جىلدان سوڭ مەن پاۆلودار قالاسىنان استاناعا جۇمىسقا اۋىسىپ كەتتىم. اندا-ساندا ورتاق قۇربى-قۇرداستاردىڭ توي-مەرەكەلەرىندە كەزدەسىپ قالعانىمىز بولماسا، تولقىنمەن قاتتى ارالاسپادىق.

مەنىڭ استانادا جۇرگەنىمە ءۇش جىل بولدى. ءبىر بولمەلى پاتەردە ارىپتەس قىزبەن بىرگە تۇرىپ جاتتىم. ەكەۋىمىز دە ءبىر مەكەمەدە جۇمىس ىستەيمىز. قاسىمداعى ارىپتەسىم تۇرمىسقا شىعىپ، جالدامالى پاتەردە جالعىز قالدىم. اي سايىنعى پاتەردىڭ تولەماقىسى قالتاما تار بولعاندىقتان قاسىما ادام ىزدەي باستادىم.

ءبىر كۇنى كوشەدە كەزدەيسوق تولقىندى كەزدەستىرىپ قالدىم. ول استاناعا كەلگەنىنە ءبىر اي بولعانىن جانە ازىرگە تۋىسقاندارىنىڭ ۇيىندە تۇرىپ جاتقاندىعىن ايتتى. مەن قاسىما تۇراتىن قىز ىزدەپ جۇرگەنىمدى دە جاسىرمادىم. ول قۋانىپ كەتتى. وسىلايشا تولقىن ەكەۋىمىز بىرگە تۇرىپ جاتتىق. بۇرىننان جاقسى تانىس بولعاندىقتان ەكەۋىمىز بىردەن تەز ءتىل تابىسىپ، جاقىن قۇربى بولىپ كەتتىك. ءبىر-بىرىمىزدەن سىر جاسىرماي كينو، كلۋب، كافەلەرگە دە بىرگە باراتىن بولدىق.

تولقىننىڭ ەكى رەت اجىراسقان، قازىر وزىنەن بەس جاس كىشى ەركەكپەن ازاماتتىق نەكەدە تۇراتىن اناسى عانا بار ەدى. «سەن تۇرمىسقا شىقساڭ ۇيالماي كورسەتەتىن اتا-اناڭ مەن وزدەرىڭنىڭ باسپانالارىڭ دا بار، ال، مەن بولاشاق قايىن جۇرتىما كورسەتەتىن انامنىڭ ءجۇرىسى اناۋ، ءۇيىمىز دە جوق. بەس جىل بۇرىن انام ءبىر جەلىلىك ماركەتينگكە كىرەم دەپ ءۇيىمىزدى ساتىپ جىبەرىپ، اياعىندا تۇكسىز قالدى» دەپ ناليتىن. قۇربىما جانىم اشىپ ۇنەمى وعان تىرەك بولىپ، تۇسىنۋگە تىرىستىم. وسىلايشا ءبىر جىل ءوتتى، تولقىن دا استاناعا ۇيرەنىپ كەتتى. اراسىندا بىرگە پاۆلودار قالاسىنا ۇيىمىزگە بارىپ تۇرامىز. جۇبىمىز جازىلعان ەمەس، مەن باراتىن جەردەن ول، ول باراتىن جەردەن مەن قالمايتىن ەدىك.

مەنى ءبىر ارىپتەسىم جىگىتپەن تانىستىرىپ، سول جىگىتپەن كەزدەسۋگە باردىم. ول جىگىت ەكەۋىمىز ءبىر-ءبىرىمىزدى ۇناتىپ، قىز بەن جىگىت بولىپ جۇرە باستادىق. مەن باقىتتان باسىم اينالىپ، ۇشىپ ءجۇردىم. جۇمىستان كەلەمىن دە جىگىتپەن كەزدەسۋگە اسىعامىن. كۇندە كينو، كۇندە سەرۋەن. جىگىتتىڭ ەسىمى دامير بولاتىن. دامير دەنەلى، ءوڭدى جىگىت. ءۇيىنىڭ ەركەسى دەسەم دە بولادى. ءوزىنىڭ ماشينا جوندەيتىن جەكە بيزنەسى بار.

دامير ەكەۋىمىز ماشينامەن سەرۋەندەپ ءجۇرىپ، تولقىندى دا بىرگە الىپ الۋعا ۇسىنىس جاسادىم. وسىلايشا داميرمەن تولقىندى تانىستىردىم. ۇيگە كەلگەن سوڭ، «جۇمىسى، ءۇيى بار، ءتۇرى دە كەلىستى كۇشتى جىگىت تاۋىپ الدىڭ، باقىتتىسىڭ» دەپ قويادى قۇربىم. ويىمدا ەشتەڭە جوق، «ساعان دا ءالى كەزدەسەدى» دەپ وزىمشە جۇباتامىن.

ءبىر كۇنى دامير ءبىزدى ۇيىنە قوناققا شاقىردى. قالانىڭ شەتىندە ەكى قاباتتى ۇيدە تۇرادى ەكەن. ارسەن ەسىمدى دوسىن دا شاقىرىپتى. ۇيىندە ءبىزدى قارىنداسى قارسى الدى. وتىرىس ءبىراز ۋاقىتقا سوزىلدى. قارىنداسى تولقىن ەكەۋىمىزگە ءبىر بولمەگە توسەك سالىپ بەردى. ءتۇن ورتاسىندا ويانىپ كەتتىم، قاراسام قاسىمدا قۇربىم جوق. دارەتحاناعا كەتكەن بولار دەپ ويلادىم دا ۇيقىعا باس قويدىم. تاڭعا جۋىق ويانىپ قاراسام، قۇربىم ءالى جوق. اقىرىن تۇرىپ تومەنگى قاباتقا بەتتەدىم، تىپ-تىنىش.

ءبىر تۇسىنىكسىز داۋىستار ەستىلگەندەي. تۇرىپ قالدىم، قىز بەن جىگىتتىڭ داۋىستارى. قوناق بولمەگە كەلىپ شامدى جاعىپ، ديۆانعا وتىرا كەتتىم. كۇتپەگەن جاعداي. كەلەسى بولمەدەن شاشى دۋدىراعان كەيىپتە تولقىن شىعىپ كەلەدى. كوڭىلىم ءتۇسىپ كەتسە دە ەشتەمە بىلدىرمەدىم. «ۇيگە قايتالىق»، - دەدىم. قۇربىم تۇك بولماعانداي جينالىپ مەنىڭ ارتىمنان ەرە بەردى. ۇيگە كەلدىك تە جاتىپ قالدىق. ءتۇس اۋا ۇيقىدان ويانىپ، ىشتەي قۇربى قىزىم اقتالار، بىردەمە ايتار دەگەن ويمەن ءجۇرمىن. ولاي بولمادى. داستارحان باسىندا:

- داميرعا كۇيەۋگە شىقسام، انا ۇيلەرىنىڭ ديزاينىن باسقاشا اۋىستىرار ەدىم. ماعان جۇمىسقا كەلۋگە الىس قوي، دامير ماعان ماشينا اپەرەتىن شىعار، - دەپ تولقىنىم اڭگىمەنى سوعىپ وتىر.

- «ارينە، ءبارىن جاسايسىڭدار عوي» - دەپ قويامىن ىشتەي ءمۇجىلىپ.

نەبىر ويلار مازالاپ، ءىشىم اشۋ مەن ىزادان، رەنىشتەن قىج-قىج قايناپ بارادى. اقىرى ويلانا كەلە، «دامير ەكەۋى ءبىر-ءبىرىن ۇناتقان بولار، جىگىت پەن قىز سونى قالاپ تۇرسا ارالارىنا تۇسپەي-اق قويعانىم دۇرىس-اۋ» دەپ جۇمعان اۋزىمدى اشپادىم. ءوزىم داميرگە دە تەلەفون شالمادىم، ول دا شالمادى. ءبىر قىزىعى، تولقىن دامير ءوزىنىڭ بۇرىننان ءجۇرىپ جۇرگەن جىگىتىندەي مەنشىكتەپ، ارالارىنداعى بولعان جاعدايلاردى ماعان ايتىپ وتىراتىن.

بەتىنە ايتىپ سالۋعا تالاي رەت وقتالدىم، ءداتىم بارمادى. ەكى كۇننەن سوڭ دامير تولقىندى تاعى دا كەزدەسۋگە شاقىردى. تولقىن ەندى اراسىندا ۇيگە قونبايتىن بولدى. «داميردىڭ قاسىندا بولدىم، اندا-مىندا قىدىردىق» دەپ اڭگىمەسىن ايتىپ وتىرادى. ءتىپتى ينتيمدىك قاتىناستارىنا دەيىن ايتقاندا كىرەرگە تەسىك تاپپاي قالدىم. دامير تۇك بولماعانداي ءۇيدىڭ الدىنا كەلىپ تولقىندى الىپ كەتەدى. تولقىن دا ەش شىمىركپەستەن كيىنىپ، قىدىرۋعا كەتەدى. تولقىنعا باسقا قۇربىلارىم شامدانىپ، قاتتى رەنجىدى. ءتىپتى بىرەۋلەرى «نەگە ايتپايسىڭ بەتىنە»، بىرەۋلەرى «قاسىڭنان قۋىپ جىبەر» دەپ تە ايتتى. ەشكىمدى تىڭدامادىم. «نە بولسا دا اقىرىنا دەيىن شىدايىن» دەپ، جۇمىسىمدى ىستەپ جۇرە بەردىم.

ۋاقىت - ەمشى. مەن داميردى ۇمىتا باستادىم. قۇربىما دەگەن اشۋىم دا وكپەم دە تارقادى. ارينە ايتقان وڭاي، ءبىراق وتە اۋىر بولدى. تەك، ءوزىمدى سابىرلىققا شاقىردىم. بايقايمىن، قۇربىم دا داميردەن جالىققان سياقتى. داميردىڭ وعان دەگەن قارىم-قاتىناسى ۇنامايتىنىن دا ايتىپ سالدى ءبىر اڭگىمەسىندە. «سۇيىكتىسى» دە كەلۋىن ازايتتى. اقىرى ەكەۋى مۇلدەم ارالاسپاي كەتتى. تولقىن جاڭا جىگىت ىزدەي باستادى.

كەيىننەن ورتاق قۇربىلارىمىزدان ەستىسەم، تولقىن وسىلاي ۇنەمى قۇربىلارىنىڭ جىگىتتەرىن تارتىپ الۋدى ادەتكە اينالدىرعان ەكەن. ءبىراق، ەشقايسىسى تولقىنعا ۇيلەنبەگەن. ءبىر جاعىنان تولقىنعا جانىم دا اشىدى، كۇيەۋدەن-كۇيەۋگە ءتيىپ جۇرگەن انا قاي ۋاقىتتا قىزىنا تاربيە بەرسىن. اكە تاربيەسىن كورمەگەندىگى تاعى بار. «ۇيادا نە كورسە، ۇشقاندا سونى ىلەدى» دەمەي مە قازاق. بۇل جەردە جالعىز تولقىندى كىنالاۋدان اۋلاقپىن، داميردىڭ دە كىناسى بار. ءبىراق، «تانا كوزىن سۇزبەسە، بۇقا ءجىبىن ۇزبەيدى» دەگەن ماقالدى قايتەمىز سوندا؟ «سۇيىكتىمنىڭ» شىنايى بەت-پەردەسىن اشىپ بەرگەن تولقىنعا دا مىڭ العىس دەپ ويلايمىن.

قازىر دە تولقىنمەن بىرگە تۇرامىز. جۋىقتا مەن تۇرمىسقا شىققالى جاتىرمىن. ازىرگە تولقىن ءۇشىن مەنىڭ بولاشاق كۇيەۋىم - جۇمباق! «اۋزى كۇيگەن، ۇرلەپ ىشەدى» تولقىنمەن ءالى تانىستىرعان ەمەسپىن. تۇرمىسقا شىققاننان سوڭ دا تولقىنمەن ارا قاتىناسىمىزدى ۇزەتىن دە شىعارمىن. ماعان وتباسى تىنىشتىعى قاجەت. ال، تولقىن وتكەن ومىرىمدەگى سىيلاس قۇربىم بولىپ قالا بەرمەك. ءسىز نە ايتار ەدىڭىز، وقىرمان؟

اۆتور: الفيا توكەن قىزى، استانا

Alashainasy.kz