كارىلىك تۋرالى

استانا. قازاقپارات - جاقىندا ءورىمتال ءبىر جاس ماعان سۇراق قويدى.

«كارى بولعان قانداي ەكەن؟» دەپ.

جوپەلدەمەدە ەستىگەن ساۋالىمنان ساسىپ قالدىم. ويتكەنى، ءوزىمدى كارى سەزىنبەۋشى ەدىم. مەنىڭ ساسقانىمدى كورىپ جاس بالانىڭ ءوزى دە ۇيالىپ كەتتى، بىلەم.

دەگەنمەن سۇراق قىزىقتى ەكەن دەدىم. ويلانىپ كورەيىن، سوسىن جاۋابىن ايتامىن دەپ شەشتىم.

قارتتىق دەگەن ۇلى سىي. بۇگىن مەن ءومىر بويى ارمان ەتكەن ادام كەيپىندەمىن.

ماسەلە مەنىڭ تانىمدە ەمەس، ارينە! كەيدە مىناۋ اجىمدەر كوڭىلىمە كىربىڭ تۇسىرەتىنى بار. مەنىڭ ايناما قوناقتاپ العان كەمپىردەن كەيدە ءوزىم دە شوشىپ كەتەم. ءبىراق ونداي ۇساق-تۇيەكتى كوپ ويلاپ، ۋايىمدامايمىن.

مەنىڭ تاماشا دوستارىمدى، ءوزىمنىڭ وسىناۋ عاجاپ ءومىرىمدى، مەنى توبەسىنە قويىپ جاقسى كورەتىن وتباسىمدى شاشىمداعى اقتىڭ ازايۋى نەمەسە سىمداي تارتىلعان سىمباتتى مۇسىنگە ەش ايىرباستاماس ەم.

كارىلىك جەڭگەن سايىن وزىمە مەيىرىمدى بولا باستادىم، سىني كوزقاراستى ازايتىپ كەلەم. مەن وزىمە دوس بولۋدى ۇيرەندىم. ارتىق ءتاتتى جەگەنىم ءۇشىن وزىمە ۇرىسپايتىن بولدىم. توسەكتى ۋاقتىلى جيناماعانىم ءۇشىن وزىمە رەنجىمەيمىن. اسا قاجەتى بولماسا دا مەنىڭ باعىمنىڭ ءسانىن كىرگىزگەن كەسىرتكەنى ساتىپ العانىم ءۇشىن ەش كوڭىلىم تۇسپەيدى.

مەن وتە كوپ ادامنىڭ، جاقىن دوستارىمنىڭ ومىرمەن تىم ەرتە قوشتاسۋىنىڭ كۋاسى بولدىم. ولار كارىلىك سىيلايتىن ۇلى ەركىندىكتى سەزىنبەستەن باقي دۇنيەگە اتتانىپ كەتە باردى.

 تاڭعى تورتكە دەيىن كىتاپ وقىپ، تالتۇسكە دەيىن ۇيىقتايتىنىما كىم بوگەت بولا الادى؟ ەلۋىنشى جىلعى اۋەندەردى تىڭداپ الىپ، وزىممەن ءوزىم بيلەيمىن. قول جەتپەگەن ماحابباتىمدى ەسكە ءتۇسىرىپ، جىلاعىم كەلسە، جىلاپ الام.

 جاعاجايدا لىپامەن ءجۇرىپ وتە الام. مەنىڭ تولىسقان تانىمە جاقتىرماي قاراعان سۇق كوزدەردى سەزسەم دە، مۇحيتتىڭ تولقىندارىنا ءبىر سۇڭگىپ شىعاتىن قاۋقارىم بار. ەرتە مە، كەش پە سۇلۋ ءتاننىڭ ءبارى قارتايادى. ولار دا مەندەي بولادى، سوندا تۇسىنەدى.

 كەيدە ۇمىتشاق بولىپ كەتەم. راس. دەگەنمەن، ومىردە بارلىق نارسەنى ەسكە ساقتاۋ شارت ەمەس. ساقتاۋعا لايىقسىز قانشا دۇنيە بار. ماڭىزدىسىن ەسكە ءتۇسىرىپ الام.

 ارينە، ۇزاق عۇمىرىمدا جۇرەگىم كوپ رەت جارالاندى. سۇيىكتىڭنەن ايىرىلعاندا، بالاڭ اۋىرعاندا جۇرەگىڭ قالاي ساۋ قالسىن؟ ءتىپتى ەسىك الدىنداعى ءيتىڭدى كولىك قاعىپ كەتسە دە ۋايىمعا باتاسىڭ، قايعىراسىڭ.

 ءبىراق جارالى جۇرەك ادامنىڭ كۇش-قۋاتىنىڭ قاينار بۇلاعى. ءبىزدىڭ تۇسىنىگىمىزدىڭ، مەيىرىمىمىزدىڭ باستاۋى. جۇرەك ەشقاشان جارالانباسا، تازا ءارى پاك كۇيدە قالسا، ءوزىنىڭ تولىمسىزدىعىنىڭ باقىتىن سەزىنە الماس تا ەدى.

شاشىما اق تۇسكەنشە ءتىرى بولۋ ماڭدايىما جازىلعانىنا مىڭ مارتە ريزامىن. مەنىڭ جاستىعىمنىڭ كۇلكىسى بەتىمە تەرەڭ ءىز سالىپ ساقتالعانىن كورۋگە جازىپتى. شاشىنا اق تۇسپەي قانشا ادام ومىردەن ءوتتى، شىن كۇلكىنىڭ قاسيەتىن تۇسىنە الماي كەتە بارعاندارى قانشاما؟

 مەن «جوق» دەپ رياسىز ايتا الام. «ءيا» دەگەندى دە شىنايى ايتام. قارتايعان سايىن شىنايىلىق وڭاي بولا بەرەدى. وزگەلەر سەن تۋرالى نە ويلايتىنىنا مازالانبايسىڭ. وزىمە كۇمان كەلتىرمەيمىن. مەن قازىر ءتىپتى قاتەلەسۋ قۇقىما يەمىن.

سونىمەن، ساۋالعا قايتا ورالساق، بىلاي دەر ەم: «ماعان كارى بولعان جاقتى. كارىلىك مەنى كوپ نارسەدەن بوساتتى. قازىرگى كەيپىمدە وزىمە قاتتى ۇنايمىن. مەن ماڭگىلىك ەمەسپىن. دەگەنمەن، جەر بەتىندە بار كەزىمدە مەن نە بولار ەدى، نە بولۋى مۇمكىن ەدى دەپ بوس ۋايىم كەشپەيمىن، ەرتەڭ نە بولادى دەپ ازاپ شەكپەيمىن.

 قۇدايدىڭ قۇتتى كۇنى تاماقتان سوڭ ءتاتتى جەگەندى ۇزبەيمىن».

ۆلاديمير پوزنەرگە امەريكالىق ەسكى دوسى فيلليس شلوسسبەرگتىڭ حاتى

اۋدارعان شىنار ءابىلدا

blogtime.kz