قازاق ونەرىنىڭ ساڭلاقتارى: التىن يمانبايەۆا
ۇكىلى دومبىرا ۇستاپ اۋەلەتە ءان سالاتىن قالامگەر اكە مەن نەبىر قيىن اۋەندەردى قۇرىش- قۇرىشىنا جەتكىزىپ قۇيقىلجىتاتىن كامەش انا اسەرى اسىرەسە التىنشى پەرزەنتتەرىنە كوبىرەك ءتيىپتى. ماۋەلى شاڭىراقتاعى ون بالانىڭ ءبىرى.. .
ءومىر كەيدە قىزىق قوي. وسى وتباسىنا بىرىنەن كەيىن ءبىرى ناق ءبىر قۇدايدان سۇراعانداي- اق بەس قىز دۇنيەگە كەلدى. «قۇداي قالاسا، ەندىگىمىز ۇل بولاتىن شىعار» دەگەن اتا- انا ءۇمىتى تاۋداي ەدى. اسىق جيناپ، جارىق دۇنيەگە كەلەر ەندىگى كۇلشاشاردى ىشتەي كۇتەتىن. ارينە، بۇل كەزدە اكە- شەشەنىڭ قولىن ۇزارتىپ ومىردەي قىزدار - زەينيكامال، بوتاگوز، مارال، سوفيا، ارداق سۇيكىمىن ارتتىرىپ، ءۇيدى جايناتىپ جىبەرگەن. قىز دەگەن قانداي، اينالا تاپ- تازا مۇنتازداي، ىرگەدە سىڭسىپ تۇراتىن اق قايىڭ جاپىراقتارىن اقشا قىلىپ ويناپ، بەس بىردەي شوق گۇل جۇپىنى تىرلىكتى جۇپار اڭقىتاتىن عوي.
بەس قىزدىڭ قىلىعىنا تويماي كوڭىل توعايتقان تۇستار تاعى دا شىلدەحانا كەنەلتتى. التىنداي سىيلادى جاراتقان. اتا- انا قۋانىپ، التىن دەپ اتادى التىنشى قىزىن. «دۇنيە، شىركىن، دۇرلىكپەيتىن تىنىش بەيبىت كۇن كەشەتىن بولادى، قىز بالانىڭ ومىرگە كوبىرەك كەلۋى سونىڭ بەلگىسى» دەپ ءسابي يەلەرى سالماقتانا تۇسەتىن. «مەنىڭ التىنداي- التىنداي التى قىزىم بار» دەگەندى ميات تۇتاتىن جازۋشى اكە جەتىنشى قىزى دۇنيەگە كەلگەندە دە كەڭ پەيىلى تارىلعان جوق. «قۇدايدىڭ بەرگەنىنە شۇكىر» دەپ ءماز بولىپ، ونىڭ ەسىمىن قۋانىش اتادى. اۋىل ايماق، كورشى- كولەم: «نەسىنە قۋانىپ قۋانىش اتاپ ءجۇر ەكەن»دەگەندى ايتىپ كۇلگەن بولاتىن. ءوز باستارىنا كەلسىن!
اقىرى وسى التىنشى قىزى التىن اقجولتاي بولدى. ونىڭ ارتىنان قۋانىش، زەيىن، زەينۇر، اياجان ەردى. ءسويتىپ، تامىرىن تەرەڭ جايعان بايتەرەكتەي قارا شاڭىراقتان قۇدايدىڭ بەرە سالعان ون بالاسى ءوسىپ- ءوندى. سولتۇستىك قازاقستاننىڭ شالاقىن اۋدانى، ونىڭ ورتاقكول اۋىلى جۇماققا بەرگىسىز مەكەن ەكەنىن جۇرتتىڭ ءبارى بىلەدى. ءبىر جاعى ورتاقكول، ەكىنشى جاعى جالتىرشا كول - قوس كولدىڭ ورتاسىنداعى جەر ۇيىعىنىڭ تابيعاتى سىلانىپ، ساحناعا شىققالى تۇرعان ارۋ ءانشىنى ەلەستەتكەندەي سۇلۋ، سىلقىم، كورىكتى. سوندىقتان ول جەردىڭ تۇرعىندارى دا ادەمىلىككە اۋەس، اق قايىڭعا ورانعان قوردالى ولكە ونەردىڭ دە تۋىن تىككەن. سال- سەرىلەر سايران سالعان سالقىن- سامال ايماقتىڭ ءبىر ءتۇتىنى زەينەل- عابي يمانبايەۆ پەن ونىڭ جان قوساعى كامەش انانىڭ باۋىرىنان ورگەن بالاپاندارى دا ونەرپازدىق ۇردىستەن ءنار الىپ بويجەتتى، ەرجەتتى. قازاقتىڭ قايماقتى سوزدەرىنە قانىعىپ وسكەن زەينەكەڭ ۇشقىر قالامىن ومىرىنە سەرىك ەتتى. ءارى دومبىرا شەرتىپ ءان سالاتىن، وعان سەرىكتەسىپ كامەش تە حالىق اۋەندەرىن سان قۇبىلتىپ ورلەتەدى. مىنە، سول ءداستۇر، سالت ساناعا ءسىڭىپ، تۇلا بويعا دارىدى. سوفيا كۇي تارتىپ، مارال ءان شىرقاپ، شاڭىراقتىڭ ءسانى كەلىپ جاتاتىن. قالامگەر اكە وسىنىڭ بارىنەن راحات تاۋىپ، جازۋشىلىق جولىن جالعاستىرا بەرەتىن. ون بالانىڭ ورتاسىندا ۋاقىت تاۋىپ، شىعارماشىلىقپەن اينالىسۋ، ارينە، وڭايعا تۇسپەگەنى انىق. ءبىراق بالاشاعى دۋمانى شالقىپ جاتقان قۋانىشتى شاڭىراققا نە جەتسىن! «بالالى ءۇي - بازار» ەمەس پە، ءتايىرى! وسىلاردان قۋات الىپ، ءومىرىن ۇزارتقانداي سەزىنەتىن. «بالالارىم - باقىتىم» دەيتىن بەلگىلى جازۋشى سول ءوزىنىڭ تۋعان اۋىلىندا تاپجىلماي تۇرىپ- اق كىتاپ جازىپ قالىڭ قاعازىمەن سىرلاسقان، مۇڭداسقان- دى. ءار بالانىڭ قابىلەتى اتا- اناعا ايان عوي. اسىرەسە، ءۇنى شىرىلداعان شىناشاقتاي التىنى اشىق داۋىستى ءارى ارقاسى بارداي كورىنەدى. ءبىرىنشى سىنىپقا بارعان جىلى دومبىرانى باۋىرىنا باسىپ وتىرىپ «ەلىمايدى» ەڭىرەتكەندە- اق: «ءاي، وسى سامورودنىي سارى التىنىمنان ۇلكەن ءانشى شىعادى» دەپ قۇشاعىنا قىسقان اكەسى. اسقار تاۋداي اكە ىقىلاسى، ءتىپتى، ارقالاندىرىپ جىبەردى مە، التىنشى قىز ەندى ايىلىن جيمايتىن بولدى. ولەڭ، تاقپاق جاتتاپ، جاعى تالعانشا ىركىلمەي ايتا بەرەتىن ادەت تاپتى.
دومبىراعا قوسىلىپ كورشى، - دەدى بىردە اپكەسى سوفيا بەسىنشى سىنىپتا وقيتىن سىڭىلىسىنە. - قولىڭ كەلىپ تۇر. داۋىسىڭ دا ادەمى. ەندى وسى ەكەۋىن استاستىرۋ كەرەك. قانە، ءبىر، ەكى، ءۇش.. .
التىن ءبىراز جۇرەكسىنىپ وتىردى دا تاۋەكەل ەتتى. قوس ىشەككە قوسىلىپ شىرقاعان جاقسى ەكەن. ءوزى دە سونى سەزگەندەي بولدى. -
- ءاي، وسى سوفيا اپكەسىنىڭ ءبىر سيقىرى بار. ويىنا العانىن ورىنداتا الادى. باعىت- باعدار بەرۋگە شەبەر. قيا باستىرمايدى. «قولىڭنان كەلەدى، سەن قالاي دا جاساۋعا ءتيىسسىڭ» دەپ ادامدى سەندىرگەندە عاجاپ ەندى. ءار ۇيگە وسىنداي ءبىر وپتيميست باۋىر كەرەك قوي، شىركىن!
مىنە، سونداي كەيىن- اق دومبىرانىڭ قوس ىشەگىنە داۋىس قوسىپ شىرقاي بەردى. الدىمەن اكە ريزالىعى ەرەكشە ەدى. «وي، مەنىڭ سارى التىنىم جۇسىپبەكتىڭ شاكىرتى بولادى» دەپ ماقتانىش قىلاتىن. ارقانىڭ اسپانداعان بيىك اندەرى جەتەگىنە الىپ، اۋىل- ايماقتىڭ جۇرتشىلىعى الدىنا شىعاتىن باتىلدىق ءبىتتى. ويتكەنى، ارقا سۇيەر الاتاۋداي اكە قۋاتتى ەمەس پە. ەندى قارايلايتىن نە بار، تاۋەكەل تىزگىنىن ءتۇيىپ، ونەر تۇلپارىنا ۇزەڭگى سالۋ كەرەك. اناۋ يگىباي الىبايەۆ - اقىن ءارى ءانشى ، وسى توڭىرەكتى كەرەمەت قىزىققا بولەپ، ونەرىنە ءتانتى ەتىپ ءجۇر. ونىڭ اسەرى دە از بولعان جوق. تاڭدايىنان بال تامعان وسىنداي ادامداردىڭ ارمانى بار ما ەكەن، بۇل دۇنيەدە؟ ! جان- جاعىن انمەن قىرىپ، تامساندىرعان تالاپتى ەرلەر بۇل ماڭدا كوپ. ال قىز بالانىڭ ەل ارالاپ، ءتۇز قونىپ ونەر جولىنا ءتۇسۋى قيىنعا سوقپاس پا ەكەن، ءتايىرى؟ !
ول جاعىن ۋايىم قىلىپ، باس قاتىرار البىرت جاس پا، اكەسى قالاعان انشىلىك اۋلىنا - الماتىداعى ەكى جىلدىق ونەر ستۋدياسىنا تارتتى دا كەتتى. باستاۋىش ءبىلىم بەرگەن ورتاقكول، ونجىلدىقتىڭ اتتەستاتىن قولىنا ۇستاتقان كورشى بايان اۋىلى اق بانتيگى جەلبىرەگەن جەرگىلىكتى ءانشى قىزدارىن ونەر بايگەسىنە قوسىپ كەپ جىبەردى.
اق قايىڭنىڭ اراسىندا، قوس كولدىڭ جاعاسىندا، ءانشى- جۇرەك اكە- شەشەنىڭ الپەشتەۋىندە ەركىن وسكەن شاڭىراقتاعى قۇداي ءيىپ بەرە سالعان ون بالانىڭ ەركەسى التىن قىز اۋىل ساحناسىنداعىداي الماتىدا دا قايمىقپاي شىرقادى. اينالايىن، اسقار تاۋداي اكە، قىزىنىڭ مۇمكىنشىلىگىن بىلگەن ەكەن. ەن دالادا اۋەلەتىپ شىرقاپ جۇرگەن ءبىرجاننىڭ «جونىپ الدىسى» مەن «جالعىز ارشاسى» سىناقتان سۇرىندىرمەي الىپ شىقتى.
ءوتتىڭ جالعان،
كەشتىم سايران.
ۋا، شىركىن، بوز بالا،
جاستىقتىڭ اسەرىمەن
سالدىم سايران، - دەپ «جالعىز ارشانىڭ» قايىرماسىن وكسىتە اياقتاعاندا باعالاۋشىلار باستارىن سىپىرا يزەستى.
- ءبىرجاننىڭ تاعى قانداي اندەرىن بىلەسىڭ؟
- «ءلايلىم شىراق»، «تەمىرتاس»، «سىرعاقتى» - دەپ، كۇندە ءوزى ورىنداپ جۇرگەندەرىن تىزە باستاعاندا، كوميسسيا مۇشەلەرى تۇگەل ريزا ەكەندىكتەرىن اڭعارتتى.
- اسقاقتاعان ايدارلى اندەردىڭ قالىڭ ورتاسىنان كەلگەن ەكەن قىزىمىز. تىنىسى كەڭ، اشىق. بالاڭ داۋىستىڭ باس اساۋلىعى دا بار. ناعىز جۇسەكەڭنىڭ كلاسىنا سۇرانىپ تۇر.
ءدال وسىنداي پىكىر ەستۋ مەكتەپتى جاڭادان ءبىتىرىپ كەلگەن تالاپكەر ءۇشىن ۇلكەن دەمەۋ ەمەس پە؟ !
باق سىناۋشىلار كوپ. سەگىز رەت سۇزگىدەن وتكەن سوڭ بارىپ، جۇسىپبەك ەلەبەكوۆتىڭ سىنىبىنا شاكىرت بولىپ قابىلداندى.
مىنەكەي، بۇگىندەرى سول وقيعالاردىڭ ءبارى دە ەلەس سياقتى. ۇستازدار تالقىسى ارتىق- اۋىز مىنەز- قىلىقتاردى قالىپقا سالىپ، دومبىرا قاعىسى مەن ءان شىرقاۋداعى شەبەرلىكتى دە شىڭداپ ورنىقتىردى، ناعىز مەكتەپ- ءان سالۋ مەكتەبى بوساڭسۋدى، بوس كەۋدەلىكتى كەشپەيدى ەكەن. تالاي بۋسانىپ، كەۋدە قاققاندار كيەلى ونەردىڭ قاھارىنا ۇشىرادى. ونى دا كوز كوردى، قۇلاق ەستىدى. ايتەۋىر اكە ارمانى ورىندالدى. قىزى انشىلىك وقۋعا ءتۇستى. ونى دا ويداعىداي ءبىتىردى. الىپ ۇشقان جۇرەكپەن جولداماسىن الىپ، ءوزىنىڭ تۋعان ولكەسى- سولتۇستىك قازاقستان وبلىستىق فيلارمونياسىنا باردى. ساحنادا ءان سالدى. ەل ارالاپ سۋ كەشتى. رەپەرتۋار مولىقتى. ءبىراق. كوڭىل جايلانبادى. انشىگە دەگەن قامقورلىق بايقالمادى. جاعداي جاسايتىن تۇرلەرى جوق. ءوز ەلىم، ءوز جەرىم دەپ جۇرەگىن قولىنا الىپ، قىزىلجارعا اسىعىپ جەتكەنى بەكەر ەكەن. بيلىكتىڭ ءبارى بيۋروكراتتاردىڭ قولىندا. ورىس بولىپ كەتكەن ءبارى. قازاقتاردىڭ ءوزى ورىسقا بەرگىسىز. حالىق ونەرپازدارىنا سالعىرت قارايدى. سوسىن كوپ نارسەدەن كوڭىلى قالىپ الماتىعا قايتا ورالدى.
ەندى ويلاسا، ەلدىڭ ءبارى اكەسىندەي قامقورشى ەمەس ەكەن عوي. تالاي تاس جۇرەكتى كوردى، ءتىلى ءتاتتى، ءدىنى قاتتى قانشاما پەندەلەر بار. قۇداي ولاردىڭ بەتىن اۋلاق قىلسىن.
ءبىرجان سال:
ال، دۇنيە. وتەرىڭدى ءبىلىپ ەدىم،
بىلدىرمەي سەرىلىكپەن ءجۇرىپ ەدىم.
بۇل كۇندە ارىق قويدان باعام تومەن،
ءۇش ءجۇزدى سايران قىلعان ءبىرجان ەدىم، - دەگەندى بەكەر ايتپاعان- اۋ. كۇيىندىرگەن اينالاسىنا نالىپ « تەمىرتاسىن» شىعارعان. وكسىكپەن شىرقاعان. التىننىڭ ومىرىندە دە قىنجىلعان، وكپەلەگەن ساتتەرى بولدى. ءبىراق سونىڭ بارىندە دە اسپانداعان اندەردى الديلەپ. ۇمىتۋعا، ىدىراتۋعا تىرىسىپ باعاتىن. الدەكىمدەرگە رەنجىپ قالعاندا ۇكىلى دومبىرانى تورگە ءىلىپ قويىپ، تىپ- تىنىش قانا جۇرسەم بە ەكەن دەپ تە ويلايتىن. سوسىن وزىنە تىلەكتەس بولعان اكەسىنىڭ «مەنىڭ التىن قىزىم ءانشى بولادى»دەگەن ماقتانىش ءسوزىن ەسىنە الىپ، نامىس وتى قايتا تۇتانىپ قويا بەرەدى. ءارتۇرلى ونەر ۇجىمدارىندا جۇمىس ىستەپ، انشىلىگىن دە جالعاستىرىپ ءجۇردى. بىردە وتباسىنىڭ جاعدايى كەلمەي، بىردە ونەر ۇجىمى باسشىلارىنىڭ وڭ قاباعى بايقالماي ارنايى انشىلىك كاسىپتەن سىرت قالۋى كوبەيگەن سايىن كوڭىلى قۇلازي تۇسەتىن. ءبىراق، ءوزىن- ءوزى جۇباتىپ. ءوزىن- ءوزى قايراپ، ۋنيۆەرسيتەتتە العان ەكىنشى ماماندىعى- جۋرناليستىك شەبەرلىككە قامشى باسۋعا تىرىساتىن. كىتاپ پالاتاسىندا، باسپادا قالامىن ۇشتاعان ونەرگە قۇشتار جان وڭاشا ساتتەرىندە كوڭىل كۇيلەرىن اق قاعازعا تۇسۋگە دە بەيىم. بىردە جىر بوپ، بىردە ءان بوپ ىڭگالايتىن جان شۋاعى نەگىزىن اكەسى دۇنيەگە اكەلگەن قانشاما مۇقابالى كىتاپتاردان الىپ جاتقانى انىق. قايران اكە، وزىنە قانىمەن دە. جانىمەن دە تارتىپ تۋعان قىزىنا تابيعي جالعاسىم دەپ ۇمىتتەندى مە ەكەن، الدە.. . ولەڭ جازىپ، ءان شىعاراتىن، پروزاعا دەن قوياتىن قابىلەتى اشىلاتىنىن الدىن الا سەزە بىلگەن دە شىعار، بالكىم. ءسوز قۇدىرەتىن قۇلاي تۇسىنەتىن ءانشى بولسا، ءوز جازعاندارىمدى جانىمەن ۇعىنار دەپ تە تىلەپ ءجۇرۋى ابدەن مۇمكىن عوي.
قازاق راديوسىنىڭ جۇمىسقا بارعالى بەرى مۋزىكامەن كوركەمدەۋ رەداكتورى رەتىندە كوپ نارسەگە ارالاستى. اسىرەسە قوردالانىپ جاتقان التىن قورداعى سيرەك ورىندالاتىن ەجەلگى اندەر قازىناسىنا قانىقتى كوزى. ءوزى ءۇشىن دە، تىڭداۋشى ءۇشىن دە اسا قاجەت حالىق مۇراسى اۋە تولقىنىندا ءجيى- ءجيى قالىقتاپ تۇرۋى كەرەك قوي. ويىنا وسىنى مىقتاپ ءتۇيدى. اسەلەن، فونوتەكاداعى سارا مامىتوۆانىڭ ورىنداۋىنداعى حالىقتىڭ «اگاگي قالقاشى» قانداي دەسەڭىزشى!.. نەمەسە سەرعالي ءابجانوۆ شىرقايتىن «وي، دۇنيە- اي»، «جەتى ارال» اندەرى جان- دۇنيەڭدى بايىتپاي ما؟
مىنە، وسىلار سياقتى سۇلۋ دا سىرلى اندەر ونىڭ بۇرىنعى بىلگەندەرىن مولىقتىرا ءتۇستى. ءوزى لايىم اۋەلەتىپ، اسپانداتىپ شىرقاپ جۇرگەن ساكەننىڭ «تاۋ ىشىندە»، ءماديدىڭ « ءۇشقارا»، اقانسەرىنىڭ «اۋدەمجەر»، ۇكىلى ىبىرايدىڭ «گاككۋ» اندەرى قاي قازاقتىڭ دا كوڭىلىن تەربەپ، جۇرەگىن لۇپىلدەتەدى.
اۋە تولقىنىنان ونەر ادامدارى جايلى راديووچەرك، راديواڭگىمە جازىپ ماشىقتانعان ءانشى التىن جۋرناليست التىنعا اينالا باستادى. شىركىن، تاقىرىبىن ءتۇسىنىپ جازعانعا نە جەتسىن! ول وعان جەڭىل سوعادى. ويتكەنى ونەر ءوزىنىڭ ءومىرى عوي. جانىنا جاقىن. ەكى بىردەي ونەردى- انشىلىك پەن جۋرناليستىك كاسىپتى تۇلابويىنا بىردەي سىڭىرگەن ول رەسپۋبليكاعا بەلگىلى التىن يمانبايەۆا بولدى. قالامگەر زەينەل- عابيدىڭ التىنشى قىزىن بارشا جۇرتشىلىق تەلەديداردان كورىپ، راديودان ەستىپ ءجۇر.
ال، شىعارمالارى گازەت- جۋرنالداردا جاريالانىپ تۇرادى. تەلەديداردان اۋىق- اۋىق كورسەتىلىپ تۇراتىن «ەسىلدىڭ جاعاسىندا كوردىم سەنى'، التىن يمانبايەۆا ءان شىرقايدى» اتتى ادەبي- مۋزىكالى حابارلار دارىندى جاننىڭ ونەرپازدىق ءومىربايانىنا زەر سالدىردى. سونداي- اق ول «قازاقتىڭ كەلىندەرى- اي»، «قارتتارىم- قازىنام»، «التىن ساقا» سياقتى باسقا دا ۇلتتىق سالت- سانانى قالىپتاستىراتىن تەلەباعدارلامادا، اتاپ ايتقاندا، «راحات» تەلەباعدارلاماسىنداعى «وي تولقىن»، «اۋلەت» ارنايى باعدارلاماسىندا، قازاق تەلەديدارىندا «زامانا سازى»، ن ت ك تەلەباعدارلاماسىنداعى تىكەلەي جۇرگىزىلگەن حابارلاردا التىننىڭ شىعارماشىلىعى جايلى ورتاق وي ايتىلدى.
«ولەڭ ايتسام جەڭىلدەپ قالامىن» دەپ اعىنان جارىلاتىن ارقالى ارۋ - التىننىڭ ءان مولدىرىنە سۋسىنداتاتىن شابىتتى ساتتەرىنە تالاي جانكۇيەرلەر كۋا بولىپ قول سوعاتىنى كامىل. نەبىر ايتۋلى جيىندار مەن كەزدەسۋلەردە كۇمىستەي ءۇنىن ورلەتىپ، قازاق اندەرىن تامىلجىتاتىنى كىم- كىمدى دە ريزا ەتەدى. تاسپاعا جازىلىپ، كۇيتاباققا تۇسكەن ونەر ءومىربايانى دەگەن وسى بولسا كەرەك- تى. شىركىن، شاڭىراققا شاتتىق ءۇنى ەستىلىپ جاتقانعا نە جەتسىن!
التىن كوڭىلى تاسىپ قۋانسا دا، تاۋى شاعىلىپ مۇڭايسا دا اكەسىنىڭ كىتاپتارىن پاراقتايدى. سودان جۇبانىش تابادى. مىنە، ونىڭ قولىندا «سولمايتىن گۇل» اتتى پوۆەستەر مەن اڭگىمەلەر جيناعى. وزىنە قىمبات ادامنىڭ مەيىرىمى اڭقىپ تۇرعانداي. «اينىماس سەرىگىم، بالالارىمنىڭ اناسى كامەش بايقاس قىزىنا» دەگەن اۆتورلىق ارناۋ سوزگە كوزى ابدەن ۇيرەنگەن. ومىرگە ون بالا سىيلاعان اناسى ەسىنە ءتۇستى. اسىل انا تۋرالى ءوزى شىعارعان ءانىن ىڭىلداپ قويىپ، كىتاپتى ارمەن قاراي وقي بەردى. «بالاعا انىق كوز ءتيدى، كازيتكە ولەڭدەرى شىعا باستاعاننان - اق جۇرت » قارا شالدىڭ مىنا بالاسى جامبىلداي اقىن بولايىن دەپ تۇر"دەپ شۋلاسىپ ەدى، تىلىڭە شوق تۇسكىر. 'ادام ءتىلى تاس جارادى، تاس جارماسا باس جارادى دەگەن وسى ەمەس پە، بالگەردى اكەپ دەم سالعىزباسا بولمايدى.. .»
التىنعا تانىس تاعدىر، ماعلۇم ءومىر.
«سوناۋ قىزىلاعاش، قوڭىر جاقتان جاياۋلاپ «اققان» جىلى جەل بەتەگە باسىن ۇرلەپ، جايلاپ تەربەتەدى. »
التىننىڭ كوزى قانىق ەلدى مەكەندەر، جانعا ىستىق جەر اتتارى.
«قوسكول جاقتان قازدار قاڭقىلدايدى.. .»
«تاڭ اتىپتى، ءۇي سۋىپ كەتكەن. شەشەسىن اياپ، وت جاعايىن دەپ ەدى، تۇتانبادى. ءۇي شارۋاسىنا قول تيگىزبەستىڭ ءوزى ەدى. بيكامال ويىنا ءتۇستى. ول بولسا مىنا وت مازداپ جۇرە بەرەر ەدى- اۋ. كوپ ۇرلەدى. كوپ اۋرەلەندى. ءبىر كەزدە ەسىك اقىرىن اشىلىپ، قىز كىرىپ كەلە جاتتى. .. »
التىننىڭ اناسى كامەش كوز الدىنا تۇرا قالدى.
«بيكامال، سەرپىلىپ، اسەتتىڭ ءبىر ءانىن شىرقاپ جىبەرشى- دەدى قابيدەن. ءوزى دە ەڭسەسىن كوتەرىپ. قىزعا جاقىنداي وتىردى. ساۋساقتار پەرنە بويىمەن جاسقانا جىلجىپ كادىمگى اسەتتىڭ ءانى.
قوزى كورپەش بايانداي،
ءبىر مولادا ولسەم- اۋ، - دەپ مۇڭدى ارمانمەن سىزىلا شىقتى.
قىزدىڭ كەسكىنى قىپ- قىزىل بولىپ، كوزدەرى جاساۋراي وتىرىپ دومبىرا سازىنا قوسىلدى. ءان ادام ايتقىسىز نازىك تە اسەرلى اۋەنمەن ورلەي بەردى. بيكامال ءجيى ايتاتىن وسىناۋ ايگىلى ءاندى كەيبىرەۋلەر اسەتتىڭ ءانى دەۋدەن گورى بيكامالدىڭ ءانى دەگەندى ۇناتاتىن.. .»
انەكي، التىننىڭ ونەر ءورىسى ، انشىلىك وزەگى قايدان باستاۋ الاتىنى اقەدىل اكە تۋىندىلارىندا دا تولقىن اتىپ جاتىر ەكەن- اۋ. اتتەڭ، ءبىراق، ارتىندا كىتابى قالدى، ءوزى جوق، ومىردەن وزدى. ال ارتىندا جاپىراعىن جايعان قوساعى وشاعىن جاعىپ وتىر. ال، تاڭدايىنان بال تامعان التىن قىزى دومبىرا مەن قالامدى قاتار ۇستايتىن دارەجەگە جەتتى.
بۇگىندە قازاق راديوسىنىڭ «التىن قور» ءبولىمىن باسقارىپ وتىرعان التىن يمانبايەۆا ءوز ەڭبەگىنىڭ جەمىسىن كورىپ، قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى، ق ر مادەنيەت قايراتكەرى، قازاقستان جۋرناليستەر وداعى سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى اتاندى. جازادى جانە ءان شىرقايدى. ەلگە ەگىز ونەرىمەن سۇيكىمدى.
اۆتور- جازۋشى ورىسباي ءابدىلدا ۇلى
