كوك كوزدى ازىرەيىلدى كورگەن اجە
جەر دە جازىق، جول دا جازىق. ءارى-بەرى اعىلعان كولىكتەر دە كوپ بولىپتى سول كۇنى.
سەيسەنكۇل اپا كارىلىك جەتىپ، وسىنشاما جاسقا كەلگەنىنە قاراماستان تىڭ كىسى كورىنەدى. ءۇيدىڭ ىشىنەن كوزىلدىرىگىن دە ءوزى ىزدەپ تاۋىپ الادى، قويعان جەرىن دە ۇمىتپايدى. باقشادا جاتقان كىشكەنە اسقاباقتاردى بالالارىنىڭ «قويىڭىز، كوتەرمەڭىز» دەگەندەرىنە قاراماي، ءوزى-اق كوتەرىپ، جيناپ الادى ەكەن.
ءتۇس الەتىندە دىتتەگەن جەرلەرىنە جەتەمىز دەپ جولعا شىققان سەيسەنكۇل اپا مەن نەمەرەسى جومارت سول كۇنى جول اپاتىنا تۇسەدى. قاراما-قارسى اعىزىپ كەلە جاتقان كولىككە بۇلار بەتپە-بەت شىعىپ كەتىپ، قاس پەن كوزدىڭ اراسىندا ەكى كولىك تە ەكى جاققا اۋناپ، كۇلپارشاسى شىعىپتى. كەۋدەسى قىسىلىپ، اۋىر جاراقات العان جومارت جەدەل جاردەمنىڭ ىشىندە كوز جۇمادى. قاريا ەسىگى اشىلىپ كەتكەن كولىكتەن سىرتقا ۇشىپ كەتسە دە، جامباسى عانا سىنىپ، امان قالىپتى.
اۋرۋحانادا جاتقان اجەي جانىنا باتقان اۋرۋىن ەلەمەي، ەسىن جيا سالىسىمەن نەمەرەسىنىڭ جاعدايىن سۇراۋمەن بولادى. «ءبارى جاقسى، ول دا ەمدەلىپ جاتىر. ءوزىڭىز تەزىرەك ساۋىعىپ كەتىڭىز» دەيدى ۇلكەندەر قارياعا ەشتەڭە ايتپاي.
ەكى اي دەگەندە اۋرۋحانادان ۇيىنە شىققاندا عانا سەيسەنكۇل اپا نەمەرەسىنىڭ جوق ەكەنىن، ودان ماڭگىلىككە ايرىلعانىن ەستىپ، بىلەدى. ەتەگىن جاسقا مالىپ، زار ەڭىرەگەن اجە ەسىن جيعان ءبىر ساتتە جاندارىنداعى ءۇشىنشى جولاۋشىنىڭ جاعدايى نە بولعانىن سۇرايدى. ەشكىم ۇندەمەگەن سوڭ، تاعى دا قايتالاپ سۇراعان. اپانىڭ ءۇشىنشى جولاۋشىنىڭ جاعدايىن سۇراعانىن اركىم ءار ساققا جۇگىرتىپ، دارىگەرلەر قاتتى سوققىدان ۇلكەن كىسىنىڭ باسىنا زاقىم كەلىپ، وسىلاي ەسىنەن شاتاسىپ وتىرۋى دا مۇمكىن ەكەندىگىن ايتادى.
كولىكتە شىنىندا سەيسەنكۇل اپا مەن نەمەرەسى عانا بولعان. بوگدە ەشكىم بولماعان. اپات بولعان جەرگە كەلىپ جەتكەن جول پوليتسەيلەرى دە كولىكتە ەكى-اق ادام بولعانىن ايتادى. ءبىراق قاريا اۋىلدان شىققان سوڭ كولىكتە بوگدە ءبىر ادامنىڭ پايدا بولعانىن ايتىپ، ءوزى دە سول كۇندى ەسىنە الىپ، سول ادامنىڭ كولىككە قالاي وتىرىپ العانىنا تاڭدانۋمەن بولىپتى.
«ءبىر زاماتتا قاراسام، جومارتتىڭ ارتىنداعى ورىندىقتا كوزى كوك، سارعىش كەلگەن ءبىر ەر ادام وتىر. جومارتقا ارتىنان ءتونىپ، ءتونىپ قويادى. ول بولسا ءرولدى ەكى قولىمەن سىعىمداپ ۇستاپ العان، اناعان بىردەڭە ايتقىسى كەلەدى. باسىن ءارى تارتىپ، ارتىنداعى سۇستى جولاۋشىدان الىپ قاشقانداي بولدى ءبىر كەزدە. ول ءتونىپ، وڭمەڭدەۋىن قويمادى. مىناۋ كوك كوز نەمە سۇرلانىپ، جۇرگىزۋشىمەن نەگە جاعالاسادى، ەي، ءتايىرى. ءتايت ءارى، ءوزىن قاي جەردەن وتىرعىزىپ العان، ءتىپتى، ەشقايدا توقتاماعان سياقتى ەدىك دەپ ويلاعانىمشا بولعان جوق. دۇنيە شىر اينالىپ كەتتى. ودان ارعىسى ەسىمدە جوق. مەن سول كۇنى نە دە بولسا ازىرەيىلدى كورگەن ەكەنمىن...» دەپتى ەڭكىلدەگەن اجە تارامىس قولدارى قالتىراپ وتىرىپ.
اۆتور: جامال ەرمەن، وسكەمەن
«الاش ايناسى»
